بررسی خواص ضددیابتی، ضدفشارخون و ضداکسیدانی پپتیدهای زیست فعال استخراج شده از ضایعات میگوی ببری سبز (Penaeus semisulcatus)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.48311/fsct.2026.83919.0چکیده
در صنایع عملآوری میگو حدود 45-40% از ماده اولیه به صورت مواد زائد شامل سر، امعا و احشا و پوسته دور ریز میشوند. هدف از این مطالعه، استخراج و ارزیابی فعالیت زیستی پپتیدهای حاصل از ضایعات فرآوری میگوی ببری سبز(Penaeus semisulcatus) بود. ضایعات حاصل از عملآوری میگو تهیه و بافت های هدف جهت تیمار آنزیمی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج مربوط به تعیین ترکیب تقریبی ماده خام اولیه بر اساس وزن خشک نمونه با رطوبت 74،5%، بیش ترین ترکیب بدن میگوی ببری سبز و سپس44% پروتئین و2/2% خاکستر، محتوای بافت میگوی سبز را تشکیل میدادند. در ادامه، از سه نوع آنزیم آلکالین پروتئاز، آلکالاز و اواتاز جهت هیدرولیز و تولید پپتیدها از ضایعات میگو استفاده شد. سپس آنزیمهای درونی میگو بوسیله دمای 85 درجه غیرفعال شده و در محدوده pH 8/0 تنظیم گردید. هیدرولیز در 8 و 16 ساعت انجام شد و میزان پروتئین کلی بخش رویی توسط تکنیک کجدال، جهت آنالیز و بررسی نمونههای تولیدشده و انتخاب بهترین نمونه، سنجیده شد و ساعت 16 هیدرولیز شده با آنزیم آلکالاز با 35،5% پروتئین به عنوان نمونهی بهینه انتخاب شد .پروتئینهای استخراجشده با استفاده از آنزیم آلکالاز، هیدرولیز شده و در سه بازه وزنی کمتر از 3، 10 و 30 کیلو دالتون با روش اولترافیلتراسیون جداسازی شدند. نتایج نشان دادند که فراکسیون پپتیدی با وزن مولکولی کمتر از 3 kDa بیشترین فعالیت زیستی را داراست؛ بهطوری که مهار آنزیم DPP-IV تا 73.35٪، مهار ACE تا 55٪ و فعالیت مهار رادیکال آزاد در آزمون DPPH برابر با 69.61٪ بود