درهمتنیدگی اعتماد و تأثیر آن بر سلامت اجتماعی (مورد مطالعه دانشآموزان متوسطه دوم شهر جهرم)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جامعه شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 استاد بخش جامعهشناسی و برنامهریزی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22080/ssi.2023.26156.2135چکیده
اهداف: هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت سلامت اجتماعی دانشآموزان و رابطه آن با اعتماد خاص، اعتماد تعمیمیافته و اعتماد نهادی است. روش مطالعه: پژوهش حاضر کمی و از نوع پیمایش است. 359 نفر از دانشآموزان از طریق فرمول کوکران و با روش تصادفی طبقهای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه استاندارد سلامت اجتماعی کییز (1998) و پرسشنامه محققساخته اعتماد اجتماعی بود که پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ و شاخص پایایی ترکیبی (CR) و روایی آن از طریق میانگین واریانس استخراجشده (AVE) و روایی تشخیصی برآورد گردید. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح توصیفی از طریق نرمافزار SPSS و استنباطی از طریق روش حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام شد. یافتهها: یافتههای توصیفی نشان دادند که وضعیت سلامت اجتماعی دانشآموزان در حد متوسط قرار دارد. یافتههای استنباطی نشان داد هر سه متغیر با سلامت اجتماعی رابطه مثبت و معنیداری دارند؛ اما اعتماد تعمیمیافته تأثیر قویتری نسبت به دو متغیر دیگر دارد. علاوه بر این اعتماد نهادی اثر اعتماد خاص و تعمیمیافته بر سلامت اجتماعی را میانجیگری میکند. نتیجهگیری: نتایج بر اهمیت پرورش اعتماد در سطوح مختلف برای افزایش سلامت اجتماعی تأکید میکند. مؤسسات آموزشی و سیاستگذاران باید در جهت پرورش محیطهایی که اعتماد را در همه سطوح ترویج میکنند، تلاش نمایند.