تحلیل اثر تیمارهای آبیاری متعارف و بخشی ریشه بر عملکرد ذرت با استفاده از مدل SALTMED در آبیاری قطرهای-تیپ
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران.
2 گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران.
3 گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران.
4 گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران.
5 گروه مهندسی آب، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران.
doi
10.22059/jwim.2025.396539.1237چکیده
هدف این مطالعه، تحلیل اثر تیمارهای آبیاری متعارف (DI) و آبیاری بخشی ریشه (PRD) بهروش قطرهای- تیپ، بر عملکرد ذرت دانهای، رقم سینگلکراس 704، با استفاده از شبیهسازی مدل SALTMED، با شش تیمار مقدار آب آبیاری (سه سطح 100، 75 و 55 درصد نیاز آبی گیاه) و سه تکرار در مزرعه، دانشکده فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران میباشد. آزمایش در قالب طرح کرتهای خردشده در پایه بلوکهای کامل تصادفی، در شهرستان پاکدشت، اجرا، شد. نتایج دادهها در تیمارهای آبیاری متعارف، نشان داد: در سطوح 100، 75 و 55 درصد نیاز آبی، عملکرد اندازهگیریشده بهترتیب 86/11، 80/9 و 12/6 و عملکرد برآوردی از مدل بهترتیب 71/11، 08/10 و 11/6 تن بر هکتار، است، آمارههای NRSME، بهترتیب 75/8، 2/11 و 34/12 درصد، RMSE، بهترتیب 55/0، 52/0 و 34/0 تن بر هکتار و R2، 99/0 بود. در تیمارهای آبیاری بخشی ریشه، با سطوح 100، 75 و 55 درصد نیاز آبی، عملکرد اندازهگیریشده بهترتیب 10/10، 34/8 و 73/5 و عملکرد برآوردی از مدل بهترتیب 65/10، 56/8 و 65/5 تن بر هکتار میباشد، آمارههای NRSME، بهترتیب 04/14، 63/10 و 48/9 درصد، RMSE، بهترتیب 74/0، 39/0 و 27/0 تن بر هکتار و R2، 98/0 میباشد. مقایسه نتایج بین دادههای اندازهگیریشده و برآوردی از مدل، اختلاف معنیداری نداشته است. مدل SALTMED، دقت خوبی، برای پیشبینی، عملکرد دانه ذرت، کاهش مصرف آب و بهبود مدیریت آبیاری، بهویژه روش کمآبیاری در اقلیم خشک دارد.