فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به محدودیت‌های روزافزون منابع آب آگاهی از مقدار و توزیع رطوبت در آبیاری زیرسطحی در مدیریت آبیاری اهمیت فراوان دارد. این پژوهش با هدف بررسی آبیاری زیرسطحی گلدانی، به‌عنوان یکی از روش‌های مناسب آبیاری صورت گرفت. در این مطالعه از دو بستر کشت مختلف (خاک-کوکوپیت-پرلیت و کوکوپیت-پرلیت) و دو عمق بستر در گلدان (30 و 50 سانتی‌متر) و سه سطح شوری آب 2/1، 5/3 و 5 دسی‌زیمنس بر متر استفاده گردید. نتایج نشان داد در عملکرد تر و خشک گیاه ریحان بین دو روش آبیاری اختلاف معنی‌دار در سطح یک درصد و پنج درصد وجود دارد. با این حال مقادیر عملکرد با افزایش شوری آب به‌طور معنی‌دار کاهش پیدا کرد. همچنین نتایج نشان داد که میزان بهره‌وری در روش آبیاری زیرسطحی گلدانی و آبیاری سطحی در سطح یک درصد با یکدیگر تفاوت معنی‌داری داشتند. نتایج نشان داد که در سیستم زیرسطحی بیشترین شوری در لایه‌های سطحی خاک قرار دارد، در حالی که در آبیاری سطحی بیشترین شوری در لایه زیرین می‌باشد. نتایج بررسی رطوبت در لایه‌های مختلف بستر نشان داد که رطوبت در هر دو روش آبیاری با افزایش عمق بستر افزایش پیدا می‌کند که البته این افزایش در سیستم آبیاری زیرسطحی با سرعت بیشترین مشاهده شد، همچنین در مقایسه بین دو روش آبیاری مشاهده شد که در عمق بستر بیشتر مقدار رطوبت در آبیاری زیرسطحی به مراتب بیشتر از آبیاری سطحی می‌باشد و بیشترین رطوبت‌های خاک در عمیق‌ترین لایه‌های هر دو عمق کشت 30 و 50 در آبیاری زیر سطحی گلدانی به دست آمد.