بررسی جامعهشناختی ارتباطِ انزوای اجتماعی و سلامت معنویِ نابینایان (جامعۀ نابینای شهر شیراز)
نویسندگان
1 استاد جامعه شناسی دانشگاه شیراز
2 استادیار، بخش جامعه شناسی، دانشکده اقتصاد مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 بخش جامعه شناسی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22080/ssi.2022.24063.2019چکیده
اهداف: پژوهش حاضر با هدف سنجش میزان انزوای اجتماعی و سلامت معنوی و همچنین ارتباط این دو متغیر در افراد با آسیب بینایی انجام شد. جامعۀ آماری این تحقیق نابینایان شهر شیراز تحت پوشش بهزیستی بودند. روش نمونهگیری اتخاذشده، نمونهگیری تصادفی بود. برای تحلیل آماری این پژوهش از نرمافزار SPSS استفاده شد. دو دسته پردازش اصلی روی دادهها انجام شد و برای این کار از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد. یافتهها نشان داد که انزوای اجتماعی پاسخگویان در حد متوسط به بالا است. همچنین یافتهها نشان داد که در سطح تحلیل استنباطی، آزمونهای بین متغیرهای سن، جنسیت، شدت معلولیت، علت معلولیت و مدت معلولیت با انزوای اجتماعی معنادار نیست. ولی آزمونهای بین متغیرهای درآمد، وضعیت اشتغال، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، حمایت اجتماعی و سلامت معنوی با انزوای اجتماعی معنادار است. همچنین در تحلیل چند متغیره مشخص شد که تنها سه متغیر سلامت معنوی، درآمد و اشتغال، تغییرات انزوای اجتماعی نابینایان را تبیین میکند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان میدهد که در تبیین انزوای اجتماعی افراد دارای آسیب بینایی در شیراز، سطح تبیینکنندگی عوامل اجتماعی اکتسابی بسیار بیشتر از سایر عوامل است و از این رو، سیاستگذاریها بایستی به سمت بهبود شرایط اجتماعی زندگی این قشر پیش رود.
