بررسی نقش گیاه سرخس در حذف فلز سنگین سرب از محیط‌های آبی با استفاده از فرآیند گیاه‌پالایی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات آب و فاضلاب، مؤسسه تحقیقات آب، تهران، ایران.

2 مرکز تحقیقات آب و فاضلاب، مؤسسه تحقیقات آب، تهران، ایران.

3 گروه مهندسی بهداشت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده مهندسی انرژی و محیط زیست، مؤسسه آموزش‌عالی انرژی ساوه، ساوه، ایران.

4 گروه مهندسی بهداشت، ایمنی و محیط زیست، دانشکده مهندسی انرژی و محیط زیست، مؤسسه آموزش‌عالی انرژی ساوه، ساوه، ایران.

doi
10.22059/jwim.2025.393438.1220
چکیده

این تحقیق با هدف استفاده از روش گیاه پالایی برای حذف فلز سنگین سرب توسط گیاه سرخس انجام پذیرفته است. آزمایش به صورت طرح کاملا تصادفی با پنج تکرار در شرایط گلخانه اجرا شد. سطوح تیمار شامل چهار سطح سرب (صفر، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ mg/L آب) بود. برای تعیین تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS V21 استفاده و مقایسات میانگین به روش دانکن در سطح احتمال و رسم نمودارها به کمک نرم افزار Excel انجام گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تیمار سرب بر هدایت الکتریکی، محتوای نیتروژن، فسفر، پتاسیم، سدیم محلول و سختی کل در سطح 1 درصد و pH و محتوای آهن در سطح 5 درصد تأثیر معنی‌داری دارد، اما تأثیر آن بر محتوای سرب در تیمارهای مختلف زه‌آب معنادار نبود. نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که غلظت‌های سرب به کار رفته در این پژوهش، بر رشد گیاه سرخس موثر نبوده است. این نتایج با استفاده از اعداد حاصل از فاکتورهای انتقال و تجمع زیستی نیز قابل توجیه است. بنابراین گیاه سرخس در برابر این میزان سرب آب مقاوم بوده و یا به عبارت بهتر، مقادیر سرب تا حد mg/L 300 آب تاثیری بر طول، وزن برگ و ساقه نداشت.