ارتباط گونههای همیکریپتوفیت مقاوم به ترکیبات نمکی متناسب با عوامل ادافیکی در بیابانهای همجوار خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیابانزدایی دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
2 استادیار گروه منابع طبیعی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران
3 گروه آموزشی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2022.126009چکیده
تغییرات ترکیبات مختلف املاح دار در عوامل ادافیکی، توزیع مکانی گونههای گیاهی بهویژه همیکریپتوفیتها را تحت تأثیر خود قرار میدهد. به نظر میرسد این تغییرات در مناطق بیابانی که همجوار دریا نیز هستند با تغییرات بیابانهای دیگر متفاوت است. این پژوهش با هدف بررسی توزیع مکانی گونههای همیکریپتوفیت با عوامل ادافیکی انجام شد. نمونهبرداری پوشش گیاهی بهصورت تصادفی – سیستماتیک و به روش ترانسکت پلات (جمعاً 150 پلات 1، 2 و 4 مترمربعی) و نمونهبرداری خاک از عمق 0-45 و 45-90 انجام و در آزمایشگاه ویژگیهای خاک اندازهگیری شد. آنالیز محاسبه ضریب همبستگی بین صفات مختلف پوشش گیاهی (درصد پوشش، ارتفاع و تراکم) با ویژگیهای خاک رویشگاهها نشان داد که این پارامترهای گیاهی با اسیدیته، بافت و مجموع کلسیم و منیزیم بیشترین همبستگی را دارند. آنالیز مؤلفههای اصلی (P.C.A) نشان داد بهطورکلی، در این منطقه عامل تراکم گیاهی با ویژگیها کلسیم و منیزیم عمق دوم، بیشترین ارتباط را داشته و سایر ویژگیها پوشش گیاهی با مقدار سدیم، پتاسیم و هدایت الکتریکی عمق اول و منیزیم و کلسیم عمق دوم لایههای خاک دارای ارتباط مستقیم بودهاند.