شناسایی عوامل مرتبط بر تابآوری اجتماعی در شرایط شیوع بیماری کووید- 19 (مورد مطالعه: شهروندان بالای 18 سال شهر همدان)
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی دانشگاه پیام نور.تهران. ایران
2 کارشناسی ارشد جامعهشناسی، دانشگاه یاسوج. ایران
doi
10.22080/ssi.2022.23388.1996چکیده
هدف: شناسایی عوامل مرتبط با تابآوری اجتماعی در شرایط شیوع کووید- 19 و تعیین اثرات مستقیم و غیر مستقیم عوامل مذکور در میزان تابآوری اجتماعی در میان شهروندان همدان میباشد. متغیر وابسته در این بررسی میزان تابآوری اجتماعی و متغیرهای مستقل، عواملی چون، آگاهی، نگرش، سرمایهی اجتماعی، دسترسی به منابع و… است. روش مطالعه: روش پژوهش علّی- همبستگی میباشد و روش گردآوری دادهها زمینهیابی (پژوهش پیمایشی) بوده است. روش نمونهگیری تصادفی خوشهایی چندمرحلهایی و جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامهی محققساخته با سنجش پایایی و روایی انجام گرفته است. جامعهی آماری شامل کلیهی شهروندان بالای 18 سال شهر همدان میباشد که با استفاده از فرمول کوکران 382 نفر بهعنوان نمونهی آماری انتخاب شدند. یافتهها: نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد، متغیرهای آگاهی، نگرش، سرمایهی اجتماعی، امنیت شغلی، پایگاه اجتماعی و اقتصادی و سن افراد رابطهی مثبت و معناداری با تابآوری اجتماعی دارند. اما تابآوری در میان زنان و مردان تفاوت معناداری را نشان نداد؛ نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان داد، حدود 28 % تغییر در واریانس متغیر تاب-آوری اجتماعی در شهر همدان، ناشی از تغییرات در متغیرهای مستقل است. نتیجهگیری: نتایج نشان داد، تابآوری شهروندان همدان در سطح پایینی قرار دارد. ضمن اینکه، متغیر سرمایهی اجتماعی مهمترین متغیر مؤثر در میزان تابآوری اجتماعی در نتایج تحلیل مسیر به دست آمد.