فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به رشد سریع صنعت و افزایش رقابت میان شرکت‌ها، نیاز به ساخت قطعات دارای سطوح با فرم آزاد با هزینه کمتر و دقت بالاتر احساس می‌شود. امروزه با وجود مزایای زیاد ماشین‌های CNC پنج محوره، به دلیل هزینه‌ی بالای خرید، اپراتوری و نگهداری این ماشین‌ها و پایداری دینامیکی پایین و برنامه‌نویسی پیچیده‌ی آنها، در صنعت تا حد امکان استفاده از ماشین‌های سه محوره ترجیح داده می‌شود. به دلیل عدم توانایی ماشین‌کاری قطعات پیچیده توسط ماشین‌های سه محوره، ماشین‌های 2+3 محوره پیشنهاد داده شده است. در این پژوهش برای تعیین جهت‎گیری‎های مناسب ابزار برای ماشین‎کاری 2+3 محوره از روش جدیدی استفاده شده است. در این روش نقاط قابل روئیت و مخفی قطعه‎کار و کمترین طول ابزار با استفاده از ابرنقاط قطعه‎کار به دست آمد و سطح قطعه‎کار بر اساس جهت‎گیری‎های ابزار به تکه سطح‎هایی تقسیم‎بندی شد. در این پژوهش کمترین تعداد جهت‎گیری ابزار محاسبه شد تا علاوه‎بر کمتر شدن زمان کلی ماشین‎کاری، مرز بین تکه سطح‎ها کاهش یابد و در نتیجه باعث بهبود کیفیت سطح شود. برای ارزیابی کارآیی روش ماشین‎کاری 2+3 محوره، دقت سطوح ماشین‎کاری شده با این روش توسط دستگاه اندازه‎گیری مختصات اندازه‌گیری شد و با مدل قطعه مقایسه گردید.