بررسی آثار سیاست حذف ارز ترجیحی بر شاخص‌ قیمت‌ها و هزینة زندگی خانوارها در سال 1401

نویسندگان

1 نویسندة مسئول و استادیار مؤسسة مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی، تهران، ایران

2 دانشیار مؤسسة مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی، تهران، ایران.

doi
10.30490/aead.2023.358935.1444
چکیده

نوسان‏ های نرخ ارز در ایران به‌صورت مستقیم بر قیمت‌های داخلی از مجاری واردات نهاده‌های واسطه‌ای و کالاهای مصرفی اثر دارد. با تشدید تحریم‌ها، از سال 1397، یکی از سیاست‌های ویژة تأمین کالاهای مصرفی جامعه تخصیص ارز ترجیحی به واردات کالاهای اساسی بوده است. با این همه، تعداد کالاهای مشمول این سیاست در طول زمان کاهش یافت، تا آنکه در ابتدای سال 1401، تنها چند کالا مشمول این سیاست بودند. سیاست حذف ارز ترجیحی کالاهای اساسی در سال 1401، ‌به‌سبب افزایش هزینه‌های واردات و نیز تغییر قیمت سایر کالاها، بر شاخص قیمت‌ها و هزینه زندگی خانوارها اثرگذار است. در پژوهش حاضر، برای بررسی آثار افزایش قیمت کالاهای اساسی شامل محصولات دام و طیور (نهاده‌های دامی) و نیز روغن خوراکی، از ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1395 استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش قیمت محصولات دام و طیور و روغن نباتی، به‏ ترتیب، موجب افزایش 4/5 و 8/7 واحد درصدی شاخص قیمت خواهد شد و شاخص هزینه زندگی خانوارها نیز 9/9 درصد (تعدیل کامل قیمت‌ها) و 9/8 درصد (با تعدیل قیمت‌ها تنها در 57 فعالیت در ماتریس حسابداری اجتماعی) خواهد بود. همچنین، اثر افزایش قیمت نهاده‌های دامی و روغن نباتی بر شاخص هزینه زندگی خانوارهایی با سطح درآمدی پایین‌تر به‌مراتب بیشتر است. از سوی دیگر، تأثیر افزایش قیمت محصولات دام و طیور بر هزینه زندگی خانوارها شدیدتر از حذف ارز ترجیحی روغن است. افزون بر این، از آنجا که واحدهای تولیدی در بخش دام و طیور خرد و کوچک به ‏شمار می ‏روند، در اثر حذف ارز ترجیحی، سرمایه در گردش آنها تنها برای خرید دان بیش از پنج برابر افزایش خواهد یافت.