فرایند تصمیمگیری زوجین در تأخیر فرزندآوری و شرایط اجتماعی دخیل در آن
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 کارشناس ارشد پژوهشگری علوم اجتماعی، گروه جامعه شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22080/ssi.2022.22905.1955چکیده
اهداف: مطالعهی حاضر به منظور کشف فرایند تصمیمگیری زوجین در خصوص تأخیر فرزندآوری و همچنین درک و شناخت زمینه-های اجتماعی دخیل در تصمیمگیری آنها انجام گرفته است. روش مطالعه: در این پژوهش که در سال 1399 در شهر مشهد انجام گرفت، نمونهها (8 زوج مشهدی که از زندگی مشترکشان چند سالی گذشته بود و تمایل به فرزندآوری نداشتند) به صورت گلوله برفی انتخاب گردیدند و دادهها از طریق تکنیک مصاحبهی روایی (فردی و زوجی) و با استفاده از روش کیفی تحلیل روایت گردآوری شدند. یافتهها: از تجزیه و تحلیل مضمونی دادهها پنج مضمون اصلی پدیدار شد که دامنهی آنها بدین قرار بود: کودک گرانقیمت، شبکه اجتماعی منصرفکننده، شبکه اجتماعی خنثی، با همان تنها و ترجیحات رفاهطلبی. یافتههای حاصل از تحلیل ساختاری روایت نشان داد که زوجین در فرایند زندگی خود با بحرانها، مسائل، نگرانیها و تمایلاتی روبرو شدهاند و در مواجهه با آنها به بررسی و ارزیابی فرزندآوری پرداخته و تصمیم گرفتهاند آن را به تعویق بیاندازند. برای زوجین، داشتن فرزند در آن موقعیت (دوره از زندگی) منجر به عدم رسیدن به اهدافشان میگردد و بر مشکلاتشان میافزاید. نتیجهگیری: وضعیت اقتصادی زوجین، شبکه اجتماعی، چگونگی رابطه با یکدیگر و اهداف و انگیزههای شخصی آنها، در فرایند تصمیمگیری در خصوص تأخیر فرزندآوری، نقش قابل ملاحظهای در هر دوره از زندگی داشته است.