چالش همسازی: تفسیر زنان از ایفای نقش خانهداری
نویسندگان
1 دانشیار جامعه شناسی، دانشگاه یزد،
2 کارشناسی ارشد جامعه شناسی، دانشگاه یزد
doi
10.22080/ssi.2021.3135چکیده
خانهداری از جمله فراگیرترین نقشهای زنان است که در زمینههای اجتماعی و فرهنگی مختلف به شیوههای گوناگونی تفسیر و اجرا می شود. ما در این مطالعه، به دنبال کشف و بازسازی معنای خانهداری نزد زنان خانهدار شهر شیراز بودیم. از همین رو، رویکرد پژوهش کیفی-برساختی و روش تحقیق کیفی بنیانی را برای اجرای تحقیق انتخاب کردیم. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته در دو قالب فردی و گروهی گرداوری شد. مشارکتکنندگان شامل 34 نفر از زنان خانهدار، متأهل و دارای فرزند هستند که حداقل پنج سال از زندگی مشترک آنان گذشته است. زنان خانهدار مشارکت کننده در مصاحبه را از مناطق مختلف شهر شیراز با روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب کردیم. داده ها را با استفاده از تکنیک کدگذاری نظری تحلیل کردیم. متن مصاحبه ها را در قالب شش مقولهی اصلی شامل ؛ هنجار همسرداری، محوریت فرزند، تقلای پذیرش نقش، گران باری نقش، تزلزل پایگاه خانهداری و بازاندیشی و حسرت دسته بندی کردیم. مقولهی نهایی برساخته در این تحقیق ،چالش همسازی است که نشان می دهد زنان در ایفای نقش خانهداری، انتظارها و کنشهای متناقضی را درک و تجربه میکنند و فعالانه در جهت همسازی این تناقض ها عمل و تلاش میکنند.