بررسی تاثیر محل جمعآوری بذر و تیمارهای پیشرویشی در تولید نهال گونه مرتعی هرش
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان،سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی،بندرعباس،ایران
2 استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان هرمزگان،سازمان تحقیقات،آموزش و ترویج کشاورزی،هرمزگان،ایران
doi
10.22092/ijrdr.2021.124167چکیده
گونه هرش (Taverniera cuneifolia) یکی از گونههای مهم مرتعی و خوشخوراک استان هرمزگان است که بهرهبرداری غیر اصولی و بیش از اندازه باعث نابودی رویشگاههای طبیعی این گونه با ارزش شده است و تنها با برنامهریزی دقیق و کشت زراعی و رعایت تناوب برداشت و ترویج کشت گیاه در رویشگاه میتوان گام مؤثری برای حفظ بقاء این گونه برداشت. در این بررسی بذرهای گیاه از دو منطقه جمعآوری و بوسیله تیمارهای پیشرویشی شامل قرار دادن در اسید سولفوریک به مدت 15 دقیقه، قرار دادن در اسید سولفوریک به مدت 30 دقیقه، قرار دادن در آبگرم (دمای °C70 به مدت یک ساعت)، خیس کردن در محلول جیبرلیک اسید با غلظت 1000 میلیگرم در لیتر به مدت 24 ساعت، خراشدهی با ماسه، خیس کردن در محلول نیترات پتاسیم با غلظت 1/0 مولار به مدت 24 ساعت، خیس کردن در آب معمولی به مدت 24 ساعت تیمار شده و با شاهد (بدون تیمار) مقایسه شدند. با توجه به نتایج، همه تیمارها نسبت به شاهد درصد جوانهزنی بیشتری داشتند. در این بین تیمارهای قرار دادن در اسید سولفوریک به مدت 15 و 30 دقیقه، باعث 100 درصد جوانهزنی بذرها و از این لحاظ نسبت به سایر تیمارها برتری داشتند. تیمار قرار دادن در اسید سولفوریک به مدت 15 دقیقه دارای بیشترین سرعت جوانهزنی و تیمار قرار دادن در اسید سولفوریک به مدت 30 دقیقه دارای بیشترین طول ریشهچه و طول ساقهچه بود.