پایش جابجایی تپههای ماسهای بادی ریگ یلان در بیابان لوت با استفاده از تصاویر ماهوارهای راداری
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده مطالعات و تحقیقات منابع آب، مؤسسه تحقیقات آب، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2021.124170چکیده
ازجمله مهمترین ویژگیهای مناطق بیابانی ایران، وجود تپههای ماسهای بادی است که پویایی و جابجایی آنها در گذر زمان آنها را از بسیاری از پدیدههای ژئومورفولوژیکی دیگر متمایز کرده است. هدف از این تحقیق ارزیابی میزان جابجایی تپههای ماسهای یکی از بزرگترین مجتمعهای ماسهای جهان، ریگیلان در شرق کویر لوت است. بدینمنظور از تصاویر ماهواره Sentinel-1 که جزو ماهوارههای راداری محسوب میگردد استفاده شد. در این راستا از چهار تصویر ماهواره Sentinel-1 در ابتدای تابستان سالهای 2017، 2018، 2019 و 2020 استفاده گردید. برای برآورد میزان جابجایی تپههای ماسهای منطقه مورد مطالعه از روش ردیابی انحراف (Offset Tracking) استفاده شد. در روش ردیابی انحراف مقدار جابجاییهای افقی با محاسبه میزان انحراف یا همبستگی بین دو تصویر راداری که بهصورت مشترک از یک منطقه گرفته شدهاند محاسبه میشود. در این روش بهترین تطابق بین دو تصویر با به حداکثر رساندن همبستگی نرمال متقابل بین تصاویر بدست میآید. بر اساس نتایج بدستآمده در طول بازه زمانی مورد مطالعه، مقدار جابجایی تپههای ماسهای ریگیلان از صفر در مناطق خاکی و رسوبی غیر متحرک تا حداکثر 3 متر بر سال در هرمهای ماسهای بزرگ منطقه که عمدتاً در مرکز، غرب و جنوب ریگ متمرکز هستند متغیر بوده است. جابجایی برخانها، تپههای طولی و عرضی و در نهایت هرمهای ماسهای به هم پیوسته قیفی شکل ریگیلان در یک راستای ثابت و مشخص اتفاق نیفتاده است و در هر بخشی از آن متناسب با وضعیت مورفولوژیکی، جهتگیری یالها و همچنین اندازه و ارتفاع تپههای ماسهای سوگیریها و جابجاییهای متفاوتی مشاهده میگردد. بر اساس نتایج بدستآمده، تمام عوارض ماسهای موجود در ریگیلان بهطور میانگین حدود 94/0 متر بر سال دچار جابجایی میشوند.