سنخ‌شناسی دین‌داری در میان جوانان شهر رشت

نویسندگان

1 استادیار جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

2 استادیار جامعه‌شناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

3 دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

doi
10.22080/ssi.2021.3143
چکیده

پژوهش حاضر، به سنخ­شناسی دین­داری در میان گروهی از جوانان 21 تا 36 ساله ی شهر رشت می­پردازد. رویکرد پژوهش ،کیفی و با روشِ تحلیلِ روایت و با ابزار مصاحبه­نامه از نوع روایی انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش، تلفیقی از آرای جامعه شناسان دین در خصوص وضعیت دین­داری در جهان مدرن و حجم به­دست آمده از نمونه­های پژوهش، 16 تن بوده است. مهم­ترین نتایج پژوهش عبارتند از: 1) تمام مصاحبه شونده­ها از فرهنگ دینی خانوادگی فاصله گرفته بودند و از دین­داری خانواده­ی خاستگاهی به نحو قابل توجهی دور شده­اند؛ 2) آنان از الگوی دین­داری رسمی که شریعت­مدارانه و همچنین الگوی دین­داری حوزوی که فقه­مدارانه است، نه تنها به نحو اساسی فاصله دارند؛ بلکه منتقد آن نیز هستند؛ 3) الگوی مسلط دین­داری، دین­داری عاطفی است؛ 4) تأثیرگذاری تجربه­هایِ ­زیسته و نظام­های شناختیِ در دسترس آنان، در شکل­گیری مسیر حرکت دین­داری­شان مشهود و مشخص است، که با دیدگاه نظریه‌پردازان در چارچوب نظری نیز سازگار است.