سنخشناسی دینداری در میان جوانان شهر رشت
نویسندگان
1 استادیار جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 استادیار جامعهشناسی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22080/ssi.2021.3143چکیده
پژوهش حاضر، به سنخشناسی دینداری در میان گروهی از جوانان 21 تا 36 ساله ی شهر رشت میپردازد. رویکرد پژوهش ،کیفی و با روشِ تحلیلِ روایت و با ابزار مصاحبهنامه از نوع روایی انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش، تلفیقی از آرای جامعه شناسان دین در خصوص وضعیت دینداری در جهان مدرن و حجم بهدست آمده از نمونههای پژوهش، 16 تن بوده است. مهمترین نتایج پژوهش عبارتند از: 1) تمام مصاحبه شوندهها از فرهنگ دینی خانوادگی فاصله گرفته بودند و از دینداری خانوادهی خاستگاهی به نحو قابل توجهی دور شدهاند؛ 2) آنان از الگوی دینداری رسمی که شریعتمدارانه و همچنین الگوی دینداری حوزوی که فقهمدارانه است، نه تنها به نحو اساسی فاصله دارند؛ بلکه منتقد آن نیز هستند؛ 3) الگوی مسلط دینداری، دینداری عاطفی است؛ 4) تأثیرگذاری تجربههایِ زیسته و نظامهای شناختیِ در دسترس آنان، در شکلگیری مسیر حرکت دینداریشان مشهود و مشخص است، که با دیدگاه نظریهپردازان در چارچوب نظری نیز سازگار است.