ارزیابی اثربخشی پروتکل رواندرمانی معنوی به شیوه گروهی بر علایم، عوامل شناختی و وسواس مذهبی بیماران بزرگسال مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان ، m_najafi@semnan.ac.ir
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دانشگاه سمنان
5 دانشگاه علوم پزشکی تهران
doi
چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، ارزیابی اثربخشی پروتکل رواندرمانی معنوی به شیوه گروهی بر روی علایم، عوامل شناختی و وسواس مذهبی بزرگسالان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی بود.روش: پژوهش حاضر که در سال 1398 انجام شد، از نوع شبهآزمایشی پیشآزمون-پسآزمون بود. جامعه آماری شامل 25 نفر از بزرگسالان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی غیر بستری در بیمارستان روزبه شهر تهران بودند که 5 نفر در یک گروه به صورت داوطلبانه و نمونه-گیری در دسترس انتخاب شدند و در 12 جلسه رواندرمانی معنوی شرکت کردند. ابزار سنجش پرسشنامههای وسواس فکری-عملی ییل براون، وسواس مذهبی پین، باورهای وسواسی(OBQ-44) و آمیختگی فکر-عمل بود. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS نسخه 21 تحلیل شدند و مقدار d Cohen's و r محاسبه شد.یافتهها: افراد گروه نمونه، زن و با میانگین سنی 6/42 و میانگین سالهای تحصیل 8/12 بودند. از نظر شدت وسواس فکری عملی آنها در سطح متوسط (بالینی) قرار داشتند. میانگین و انحراف معیار خردهمقیاسها در مرحله پس از درمان در مقایسه با مرحله قبل از درمان کاهش یافته است. با توجه به مقدار d Cohen's و r، رواندرمانی معنوی به شیوه گروهی در بیماران بزرگسال مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی، بر روی متغیرهای پژوهش حاضر اندازه اثر قابل قبولی را نشان داد.نتیجهگیری: رواندرمانی معنوی به شیوه گروهی میتواند علایم، باورهای وسواسی، آمیختگی فکر-عمل و وسواس مذهبی بزرگسالان مبتلا به اختلال وسواس فکری-عملی را کاهش دهد.