اثر موم زنبور عسل و ژل آلوئه‌ورا همراه با نانو امولسیون میخک (Syzygium aromaticum) و اسید سالیسیلیک بر عمر قفسه‌ای و خصوصیات کیفی میوه توت فرنگی (Fragaria × ananassa)

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی و زراعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه علوم باغبانی و زراعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.48311/fsct.2025.84016.0
چکیده

توت‌فرنگی به‌عنوان میوه‌ای با محبوبیت بالا و فسادپذیری سریع، نیازمند روش‌های ایمن و طبیعی برای افزایش ماندگاری پس از برداشت است. پژوهش حاضر به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور پوشش‏ های خوراکی و زمان مختلف انبارداری، در 3 تکرار انجام گرفت. میوه­ ها پس از تیمار در داخل انبار تاریک با دمای 1±4 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 90-85 درصد که تهویه به صورت مرتب انجام می ‏شد، نگهداری شدند. نتایج نشان داد میوه ­های تیمار نشده (شاهد) پس از 15 روز نگهداری در انبار کمترین مقدار pH آب میوه را در مقایسه با سایر تیمارها داشتند، تیمار ترکیبی ژل آلوئه‌ورا ۳۰ درصد + موم زنبور عسل ۱۰ درصد + اسید سالیسیلیک ۱ میلی‌مولار مؤثرترین روش بود که با ایجاد لایه محافظ، از تخریب سلولی جلوگیری و کیفیت میوه را حفظ کرد. این تیمار میزان اسید آسکوربیک را نسبت به شاهد ۲ برابر افزایش داد و مواد جامد محلول را به 9/03 درصد در روز پانزدهم رساند. کمترین کاهش وزن (9/1 درصد) و کمترین تغییرات در اسیدهای قابل تیتراسیون (کاهش 18/64 درصدی) در روز پانزدهم، مربوط به این تیمار بود. همچنین تیمار حاوی نانوامولسیون میخک عمر انباری میوه را به‌طور چشمگیری افزایش داد. یافته‌ها نشان می‌دهد این ترکیبات طبیعی می‌توانند جایگزین مناسبی برای مواد شیمیایی در صنایع پس از برداشت باشند و برای میوه‌های حساس مانند توت‌فرنگی بسیار مناسب هستند.