درهمتنیدگی کوانتومی و گذار فاز کوانتومی تحت اتلاف در مدل ناهمسانگرد هایزنبرگ XXZ با برهمکنش ژیالوسینکی - موریا
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
2 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
3 دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
doi
چکیده
از آنجا که درهمتنیدگی یک مقوله کلیدی در اطلاعات کوانتومی و محاسبات کوانتومی محسوب میشود، بررسی اثرات محیط به عنوان یک منبع اتلاف کوانتومی بر میزان درهمتنیدگی و نقشی که جفت شدگی بین سیستم و محیط در تغییرات درهمتنیدگی کوانتومی و در نتیجه گذار فاز کوانتومی دارد، بسیار مهم خواهد بود. در این مقاله، یک سیستم دوکیوبیتی در مدل ناهمسانگرد هایزنبرگ XXZ را که دارای برهمکنش ژیالوسینکی- موریا است، با در نظر گرفتن اتلاف کوانتومی با استفاده از دینامیک لیندبلد در نظر میگیریم. لازم به ذکر است این مدل به صورت گستردهای در کارهای اپتیکی و ماده چگال مورد استفاده قرار میکیرد . اثر جفت شدگی بین سیستم و محیط و نیز اثر دما را بر تابع توافق سیستم، که در اینجا به عنوان شاخصی برای اندازهگیری درهمتنیدگی سیستم استفاده میشود، به دست میآوریم و نقشی را که پارامترهای برهمکنشی DM در تحول درهمتنیدگی بازی میکنند مورد بررسی قرار میدهیم. همچنین با استفاده از مشتق تابع توافق، تأثیر اتلاف و پارامترهای برهمکنش DM را در گذار فاز کوانتومی به دست میآوریم. لازم به ذکر است بر هم کنش اسپین- مدار که نقش خود را از طریق پارامتر DM نشان میدهد تأثیر بسزایی بر روند اثر اتلاف بر میزان درهمتنیدگی و گذار فاز کوانتومی سیستم دارد. این نتایج در مباحث سیستمهای کوانتومی در ابعاد نانو دارای اهمیت زیادی میباشد.