مروری بر نانوکپسول سازی در صنایع غذایی: فناوری، کاربردها و چالشها
نویسندگان
1 دانشگاه بناب
2 دانشگاه ایلام
doi
10.22034/FSCT.22.165.212چکیده
نانوکپسولسازی mouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')">[MK1] به عنوان یک فناوری نوین در صنایع غذایی، توانایی بالایی در بهبود کیفیت، ایمنی و پایداری محصولات غذایی دارد. این فناوری با محصور کردن ترکیبات زیستفعال مانند ویتامینها، آنتیاکسیدانها و مواد ضد میکروبی در مقیاس نانو، از تخریب آنها در برابر عوامل محیطی مانند نور، دما و اکسیژن جلوگیری میکند و به آزادسازی کنترلشده و هدفمند آنها کمک میکند. این ویژگی باعث افزایش ماندگاری و اثرگذاری ترکیبات فعال در محصولات غذایی میشود. همچنین، نانوکپسولها میتوانند بهبود تجربه مصرفکننده را از طریق آزادسازی تدریجی مواد مغذی و طعمدهندهها فراهم کنند. با این حال، استفاده از نانوکپسولسازی در صنایع غذایی با چالشهایی روبهرو است، از جمله هزینههای تولید بالا، نگرانیهای ایمنی مرتبط با نانوذرات و اثرات بلندمدت آنها بر سلامت انسان. مقاله حاضر به بررسی فناوریهای مختلف نانوکپسولسازی، شامل روشهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی، و کاربردهای آن در بهبود پایداری و کیفیت محصولات غذایی میپردازد. علاوه بر این، چالشهای موجود در این فناوری، از جمله مشکلات زیستمحیطی و محدودیتهای اقتصادی، مورد ارزیابی قرار میگیرد. با وجود مزایای فراوان، تحقیقات بیشتری برای ارزیابی ایمنی و تأثیرات نانوذرات در بلندمدت مورد نیاز است تا استفاده از این فناوری به طور ایمن و مؤثر در صنایع غذایی و دارویی گسترش یابد.mouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')"> [MK1]اصلاح شد(justified)