ارزش غذایی و عناصر معدنی گونههایArtemisia austriaca ، A. melanolepis و Thymus kotschyanus در مراحل فنولوژیکی و ارتفاعات مختلف مراتع جنوب شرقی سبلان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم ومهندسی مرتع، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
2 دانشیار گروه علوم دامی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
3 استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل، سازمان تحقیقات ترویج و آموزش کشاورزی، اردبیل، ایران
4 دانشیار گروه منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
5 دانش آموخته کارشناسی ارشد مرتعداری، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
6 استادیار گروه علوم دامی، دانشگاه محقق اردبیلی، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2020.123146چکیده
اطلاعات کیفیت علوفه به مدیران مرتع در انتخاب روشهای چرایی مناسب به منظور ارتقاء عملکرد دامها بدون صدمه زدن به اکوسیستم کمک میکند. هدف این تحقیق بررسی ارزش غذایی سه گونه مرتعی Thymus kotschyanus، Artemisia melanolepisو Artemisia austriaca در مراحل فنولوژی و ارتفاعات مختلف در سال 1395 بوده است. با توجه به حضور گونهها، سه مکان در جنوبشرقی سبلان در محدوده پیست اسکی آلوارس در دامنه ارتفاعی 2400-2200، 2600-2800 و 3200-3000 متر از سطح دریا انتخاب شدند. در هر سایت تعداد 50 نمونه از پایههای گونهها در سه مرحله فنولوژیکی برداشت شد. ارزش غذایی گونهها با تعیین درصد مادهخشک، خاکستر، مادهآلی، پروتئینخام، درصد چربی، دیواره سلولی بدون همیسلولز[1] و الیاف نامحلول در شوینده خنثی[2]، عناصر ماکرو (نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و سدیم) و میکرو (آهن، روی، مس و منگنز) در آزمایشگاه اندازهگیری و با استفاده از تجزیه واریانس در قالب طرح کاملا تصادفی ارزیابی شد. برای مقایسه میانگین از روش چند دامنهای دانکن استفاده شد. با توجه به تفاوت ارتفاع در رویشگاه T.kotschyanus و A.melanolepis، تأثیر ارتفاع بر صفات این گونهها بهطور جداگانه با آزمون t مستقل بررسی و نتایج نشان داد تغییرات ارتفاع بر ارزشغذایی و عناصر ماکرو و میکرو T. kotschyanus و A. melanolepis تأثیری نداشت. اختلاف بین مراحل فنولوژیکی در گونهها معنیدار بود. بیشترین و کمترین درصد ماده آلی در مرحله بذردهی و رویشی به ترتیب در A. austriaca (43/94 درصد) و A. melanolepis (49/91 درصد) بود. با پیشرفت مراحل رشد، کاهش معنیداری در درصد چربی، پروتئینخام و خاکستر در گونهها مشاهده شد (05/0p <). بیشترین پروتئین خام در A.melanolepis در مرحله رویشی (17 درصد) و کمترین در A. austriaca در مرحله بذردهی (5/7 درصد) مشاهده شد. با پیشرفت مراحل رشد ماده آلی و خشک، NDF و ADF در گونهها افزایش یافت. فسفر، پتاسیم، نیتروژن و سدیم در گونهها با پیشرفت مراحل فنولوژی کاهش معنیداری داشت (05/0p <). بیشترین فسفر در مرحله رویشی در A. austriaca (34/0 درصد) و کمترین (12/0 درصد) در T. kotschyanus در مرحله بذردهی ثبت شد. در مجموع گونههای A.austriaca، A.melanolepis وT. kotschyanus دارای ارزش غذایی بالا و عناصر معدنی مناسب که میتوان آنها را به عنوان علوفه جایگزین در شرایطی که سایر گونههای علوفهای مرتع تقلیل یافتهاند، استفاده کرد.