کاربرد الگوریتم بهینهسازی کپک مخاطی (SMOA) در بهرهبرداری بهینه از سامانه سهمخزنه برقآبی
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22059/jwim.2023.364129.1096چکیده
مدیریت انرژی برقآبی تحت شرایط تغییر اقلیم ضروری است. در این پژوهش برای بهینهسازی سامانه سهمخزن برقآبی از الگوریتم بهینهسازی کپک مخاطی1 (SMOA) استفاده میشود و برای ارزیابی عملکرد SMOA، نتایج آن با الگوریتم ژنتیک2 (GA)، مقایسه میشود. قبل از هر چیز، عملکرد SMOA برای تابع آزمون اکلی3 سنجیده میشود که عملکرد موفقیتآمیزی داشته است. در گام بعد، بهینهسازی بر روی سامانه سهمخزنه برقآبی سازبن مخزنی، سیمره و کرخه جریانی واقع در حوضه آبریز کرخه (ایران) استفاده میشود. بهینهسازی مسئله برقآبی برای دوره پایه 2005-1976 و دوره آینده 2069-2040 تحت سناریوی تغییر اقلیم RCP8.5 اجرا میشود. تابع هدف عبارت است از کمینهسازی کمبود تأمین انرژی برقآبی. برای بهینهسازی مسئله سهمخزنه برقآبی، نتایج نشان میدهند که مقدار تابع هدف براساس SMOA به مقدار بهینه مطلق نزدیک میباشد بهویژه در دوره تغییر اقلیم. بهطور کلی، عملکرد SMOA برای دستیابی به مقدار بهینه تابع هدف در دورههای تغییر اقلیم نسبت به دوره پایه بهتر و جوابها پایاتر میباشد. در مقایسه بین SMOA و GA برای حالت بهرهبرداری سهمخزنه در دوره پایه و دوره آتی تحت سناریوی RCP8.5، عملکرد SMOA در رسیدن به مقدار مطلوب تابع هدف بسیار بهتر، سرعت همگرایی بیشتر، مدت زمان اجرا کمتر و جوابهای تابع هدف پایاتر میباشد.