تحلیل خطر و آسیبپذیری در برابر سیل در شبکههای آبیاری، موردکاوی دشت شعیبیه
نویسندگان
1 گروه مهندسی آبیاریوآبادانی، دانشکده مهندسیآب و خاک، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکده مهندسی آب و خاک، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22059/jwim.2023.362125.1088چکیده
سیل یکی از مهیبترین بلایای طبیعی در جهان محسوب میشود و هایخسارت ناشی از آن در بخشهای مختلف بهویژه کشاورزی تأثیرات نامطلوب درازمدتی بهجا میگذارد. تعیین مناطق تحت خطر و ارزیابی آسیبپذیری آنها از گامهای اساسی در اقدامات سازهای و مدیریتی مقابله با سیلاب محسوب میشود. چنین مطالعاتی کمتر در شبکههای آبیاری انجام شده است. در این پژوهش تحلیل خطر و ارزیابی آسیبپذیری برای شبکه آبیاری شرق دشت شعیبیه انجام شده که از طرحهای مهم استان خوزستان است و رخداد سیل در آن خسارتهای جبرانناپذیری برای کشاورزان و ساکنین منطقه بهوجود میآورد. بدینمنظور از شبیهسازی هیدرولیکی توسط مدل دوبعدی Hec-Ras استفاده شده و برای دوره بازگشتهای 25، 50، 100 و 200 ساله پهنه، عمق آبگرفتگی و سرعت سیلاب بهعنوان مشخصات جریان از مدل استخراج شدهاند. این مشخصات توسط روش ارائهشده در استاندارد موجود تبدیل به نقشه خطر سیل در شبکه آبیاری شدند. براساس این نقشهها بهازای سیل با دوره بازگشتهای بزرگتر از 50 ساله بالغ بر 50 درصد دشت شعیبیه در سطح ناایمن برای کلیه افراد و سازهها قرار میگیرد. با استفاده از پرسشنامههای تهیهشده و براساس اظهارات 42 کشاورز محلی و بهرهبرداران شبکه، شاخصهای مختلف آسیبپذیری (اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی، توان مقابله و بهبود، و بزرگیسیل) برآورد و با انجام تحلیل سلسلهمراتبی، ارزیابی شبکه انجام شد. با برهمنهی نقشههای مربوط به هر یک از شاخصها، نقشه آسیبپذیری کل شبکه در برابر سیل ترسیم گردید. بیشترین و کمترین میزان آسیبپذیری بهترتیب مربوط به توان مقابله و بهبود با 7/33 درصد و شاخص اجتماعی با 6/9 درصد است.