ارزیابی حساسیت شاخصهای کیفیت آب بنیاد ملی بهداشت (NSFWQI) و شاخص کیفیت آب سطحی ایران (IRWQIsc) بر کیفیت آب رودخانه نکارود
نویسندگان
1 گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران،آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران،آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران،آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jwim.2023.355941.1059چکیده
در سالهای اخیر افزایش غیراصولی فعالیتهای کشاورزی در مسیر رودخانهها و تخلیه فاضلابهای خانگی، پسابهای کشاورزی و صنعتی باعث کاهش شدید کیفیت آبهای سطحی شده است. منابع آبی آلوده و یا در معرض آلودگی میتوانند بر روی تمامی چرخه حیات اثر منفی بگذارند. در این پژوهش روند تغییرات کیفیت آب رودخانه نکارود از سرچشمه تا محل اتصال به دریای خزر موردبررسی قرارگرفته است. نمونهبرداریها در فصول مختلف سال 1400 و در سه ایستگاه در مسیر رودخانه انجام و مورد آنالیز قرار گرفت و مقادیر با استانداردهای IRWQIsc و NSFWQIموردبررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد براساس شاخص IRWQIsc رودخانه در رده کیفی نسبتاً خوب و براساس شاخص NSFWQI در رده کیفی متوسط قرار دارد، اما در ایستگاه (3) براساس هر دو شاخص رودخانه در رده کیفی نسبتاً بد تا بد قرار دارد. کیفیت کلی آب از سرچشمه به سمت خروجی روندی کاهشی را دنبال میکند و کاهش آن در فصول گرمتر نسبت به فصول سردتر است بیشترین کاهش کیفیت در فصل بهار اتفاق میافتد که بهدلیل افرایش فعالیتهای کشاورزی در حوضه رودخانه است و نیز کمترین میزان در فصول سرد بهویژه زمستان شکل میگیرد.