معرفی برترین جمعیتهای بومی گونه مرتعی خورنال (Cenchrus ciliaris) در استان خوزستان
نویسندگان
1 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران
2 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
3 محقق بخش تحقیقات جنگلها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خوزستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران
4 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2020.121768چکیده
گندمیان پایا جزو مهمترین گونههای مرتعی در مناطق گرمسیری میباشند. گونه خورنال (Cenchrus ciliaris) یکی از گندمیان علوفهای چندساله مرتعی است که با بهرهمندی از فتوسنتز نوع C4 که مختص مناطق گرم بوده دارای سازگاری بسیار بالایی در مراتع استان خوزستان رویش دارد. تنوع در رویشگاههای این گونه موجب بروز تفاوتهایی در فنوتیپ و عملکرد علوفۀ اکوتیپهای آن شده است. جهت اجرای این پروژه ابتدا با بررسی آدرسهای هرباریومی و پیمایشهای صحرایی رویشگاههای گونه سنکروس در استان خوزستان مشخص شد. سپس در زمان مناسب بذر 13 جمعیت شناسایی شده از رویشگاههای مختلف استان برداشت و اقدام به کشت آنها در ایستگاه تحقیقاتی باغملک شد و به مدت سه سال پس از استقرار مورد ارزیابی قرار گرفتند. بین جمعیتهای مورد بررسی از نظر عملکرد علوفه خشک، ارتفاع بوته و تعداد پنجه اختلاف معنیدار مشاهده شد. برترین جمعیت از گونه ciliaris Cenchrus مربوط به جمعیت جمعآوری شده از منطقه شوشتر- چمکنار با میانگین عملکرد حدود 220 گرم علوفه خشک در مترمربع با تعداد130 پنجه در بوته و ارتفاع 55 سانتیمتر در سال سوم پس از استقرار بود. بین جمعیتهای مورد بررسی اختلافات ظاهری از نظر فرم رویشی مشاهده شد بهطوری که جمعیت منطقه شوشتر- چمکنار کاملا افراشته بود در حالیکه جمعیت جمعآوری شده از منطقه بهبهان حوزه چاهمارین کاملا گسترده بر سطح زمین بود.