بررسی روش‌های مختلف بازسازی بارش روزانه

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.22059/jwim.2023.349023.1021
چکیده

یکی از مشکلات متخصصان و طراحان، سری‌های زمانی ناقص در مطالعات هیدرولوژی است که باعث ایجاد خطا در نتایج شده و اجرای پروژه‌ها را دچار مشکل می‌کند. این مسئله در مناطقی که تعداد ایستگاه‌های باران‌سنجی محدود است، حادتر است. در حال حاضر استفاده از روش‌های آماری به‌منظور رفع خلأهای آماری داده‌ها متداول است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی عملکرد روش بازسازی مقادیر گم‌شده بارندگی روزانه با استفاده از بسته waterData در نرم‌افزار R و روش شکننده زمانی مقادیر بازسازی‌شده سالانه به مقادیر روزانه در بازه زمانی 1990 تا 2020 با استفاده از 43 ایستگاه دارای آمار کامل در بین 87 ایستگاه سینوپتیک منتخب واقع در ایران انجام شد. براساس مقادیر میانگین شاخص‌های ارزیابی برای دو روش شکننده زمانی و بازسازی با استفاده از بسته waterData در نرم‌افزار R، برای شاخص CC به‌ترتیب 1 و 95/0، برای شاخص MBE به‌ترتیب صفر و 01/0-، برای شاخص RMSE به‌ترتیب 3/0 و 1/1، برای شاخص NSE به‌ترتیب 99/0 و 89/0 و برای شاخص CSI و POD به‌ترتیب 94/0 و 63/0 است که عملکرد بهتر روش شکننده زمانی را نشان داده‌ است. مقادیر میانگین شاخص Bias و FAR برای دو روش به‌ترتیب برابر 01/0- و صفر بوده و نشان‌دهنده عملکرد مشابه دو روش است.