کاربرد روش ارزشگذاری حدسی به منظور کاهش تورش مطلوبیت اجتماعی در ارزشگذاری اقتصادی محیط زیست: مطالعه موردی ارزش تفریحی سد نعمت آباد شهرستان اسدآباد
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه سیدجمالالدین اسدبادی، اسدآباد، ایران
2 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه سیدجمالالدین اسدبادی، اسدآباد، ایران
doi
10.30490/aead.2023.356269.1386چکیده
با وجود توسعه و پذیرش روش های مختلف استخراج ارزش برای کالاهای عمومی و خدمات زیست بوم، این روش ها مستعد شماری از تورش های مهماند که نتایج مطالعات را با ارزش های واقعی منابع متفاوت خواهند کرد. چهبسا ارزش های به دست آمده در بازارهای فرضی به طور معنیدار از تورش مطلوبیت اجتماعی (SDB) تأثیر بپذیرند. این تورش بیشتر نتیجه پاسخ به سؤالات توسط مصاحبهشونده با توجه به عرفه ای اجتماعی و برآوردن انتظارات پاسخگویان است، تا ارائه پاسخهایی همراه با صداقت و راستی. هدف مطالعه حاضر بررسی امکان وجود تورش مطلوبیت اجتماعی در ارزشگذاری اقتصادی محیط زیست از طریق مقایسه بین شیوه های مرسوم ارزشگذاری مشروط (CV) و استفاده از روش ارزشگذاری حدسی (IV) بوده، که از طریق ارزیابی ارزش های بیان شده فردی توسط پاسخگویان در مقایسه با پیشبینی رفتار سایر پاسخگویان توسط آنها انجام پذیرفت. در تحقیق حاضر، منافع اقتصادی ناشی از استفادههای تفرجی از دریاچه سد نعمتآباد شهرستان اسدآباد برآورد شد. متوسط تمایل به پرداخت استفادهکنندگان برای هر بازدید تفریحی در روش CV مرسوم برابر با 153568 ریال و در روش IV برابر با 116478 ریال برای سال 1400 محاسبه شد. با مقایسه تمایل به پرداخت های محاسبه شده و مطابق فرضیه تحقیق، انتظار وجود بیشبرآورد در روش CV در مقایسه با روش IV تأیید شد؛ به دیگر سخن، مقایسه ارزش های بیان شده توسط پاسخگویان در مقایسه با پیشبینی رفتار سایر پاسخگویان توسط آنها فرضیه تحقیق مبنی بر وجود SDB در روش CV مرسوم را تأیید میکند.