بررسی نقش میانجی سبک شناختی بر رابطه سرمایه انسانی و قصد کارآفرینانه (مورد مطالعه: دانشجویان کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 استادیار دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد مدیریت کارآفرینی، دانشگاه تهران
3 استادیار دانشکده کارآفرینی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jed.2014.51558چکیده
رشد نامتناسب ظرفیت اشتغالزایی با افزایش تعداد دانشآموختگان دانشگاهها بیکاری دانشآموختگان را به معضلی مهم در کشور تبدیل کرده است. یکی از راههای اشتغال، کارآفرینی و بهترین پیشبینیکنندة آن، قصد است؛ همچنین یکی از عوامل مؤثر در شکلگیری قصد کارآفرینانه سرمایة انسانی است. پژوهش حاضر تلاش میکند تا رابطة سرمایة انسانی و قصد کارآفرینانه را از طریق متغیرهای میانجی سبکشناختی شهودی و منطقی بسنجد. در این پژوهش، سرمایة روانشناختی و متغیرهای فردی متغیرهای کنترلی در نظر گرفته شدهاند. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش تحقیق، کمی و از نوع توصیفی- همبستگی است. جامعة آماری پژوهش حاضر را دانشجویان کارشناسی ارشد دانشکدة مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران تشکیل دادهاند که با استفاده از فرمول کوکران، 140 پرسشنامه به صورت تصادفی در دسترس از دانشجویان گردآوری شد. نتایج این پژوهش رابطة مثبت سرمایة انسانی و قصد کارآفرینانه را تأیید میکند؛ همچنین اثر سرمایة روانشناختی و متغیرهای فردی بر قصد از طریق متغیرهای میانجی سبک شناختی شهودی و منطقی به اثبات رسید. این در حالی است که آموزش تنها از طریق سبک شناختی منطقی و تجربة پیشین از طریق سبک شناختی شهودی بر قصد کارآفرینانه مؤثرند.