فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: خودکنترلی یکی از مهم‌ترین علل رشد و ارتقای جوامع انسانی است و نقش مهمی در محیط‌های آموزشی دارد و از تأثیرگذارترین عوامل موفقیت تحصیلی و شغلی دانشجویان محسوب می‌شود. از این نظر، هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی ذهنیت ساخت راه حل در پیش‌بینی خودکنترلی دانشجویان بر اساس هوش معنوی بود. روش: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری مطالعه، شامل کلیة دانشجویان شاغل به تحصیل در دانشگاه محقق اردبیلی در سال تحصیلی 4-1403 بود که با استفاده از روش خوشه‌ای تعداد 396 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش شامل سه پرسشنامۀ خودکنترلی گراسمیک، پرسشنامۀ هوش معنوی عبدالله‌زاده و پرسشنامۀ ذهنیت ساخت راه حل(SBI) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌‏‎ها: نتایج نشان داد تمامی ضرایب مسیر مستقیم مربوط به رابطۀ بین هوش معنوی با ذهنیت ساخت راه حل و خودکنترلی دانشجویان(01/0>p) و همچنین مدل رابطۀ بین ذهنیت ساخت راه حل با خودکنترلی، مثبت و معنادار است(01/0>p). همچنین نتایج حاکی از آن بود که ضریب مسیر رابطۀ غیر مستقیم بین هوش معنوی با خودکنترلی، از طریق متغیّر میانجی ذهنیت ساخت راه حل، در سطح آلفای 01/0، معنادار است(01/0>p). در مجموع، حاصل شدن مقدار 81/2 برای X2/df، نشان از برازش مطلوب مدل پژوهش دارد. نتیجه‌‏‏‎گیری: هوش معنوی به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق نقش میانجی ذهنیت ساخت راه حل می‌تواند خودکنترلی دانشجویان را پیش‌بینی کند. مطالعۀ حاضر نشان داد خودکنترلی در دانشجویان، منوط به افزایش هوش معنوی و ذهنیت ساخت راه حل است. بر این اساس، پیشنهاد می‌شود برنامه و طرحی جامع از سوی خانواده‌ها، متولیان فرهنگی و آموزش عالی به منظور تقویت هوش معنوی و ذهنیت ساخت راه حل در دانشجویان تدوین و اجرا شود.