ارائه الگوی بومی پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
2 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
3 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و بزنامه ریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.
4 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی بومی پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران است. باتوجهبه نگاه نظام سلامت ملی که اصلاح مدیریت دولتی را یکی از ارکان پیشگیری از فساد میداند، صرف اصلاح مدیریت دولتی در ایران فساد را ریشهکن نمیکند، بلکه عوامل کلیدی دیگری نیز هستند که در صورت تقویت آنها نظام کلان مدیریتی کشور میتواند از فساد پیشگیری و در نتیجه، مقوله مبارزه و حتی کنترل فساد را کمرنگتر کند. پژوهش از نظر هدف بنیادی و به روش (کیفی) از نوع اکتشافی است. روش گردآوری دادهها میدانی و ابزار جمعآوری اطلاعات مصاحبههای ساختارنیافته بود که بهصورت هدفمند و تا اشباع نظری 16 مصاحبه با خبرگان حوزه (اساتید دانشگاهی، کارشناسان دینی، مدیران و کارشناسان منابعانسانی) صورت گرفت. تحلیل دادهها ازطریق سه روش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی با استفاده از نرمافزار MAXQDA2020 انجام شد. نتیجه مصاحبهها شامل(530) کدباز، (49) کدمحوری و (15) کدانتخابی میباشد. سپس برای تعیین روایی و پایایی مقولهها و مولفههای مدل از CVR و CVI و پایایی بازآزمون استفاده گردید. با توجه به نتایج یافتهها میتوان گفت که مدل بومی پیشنهادی حاضر میتواند در پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران حائز اهمیت باشد، زیرا متناسب با ساختار و فرهنگ کشور بهدست آمدهاند.