ارائه الگوی بومی پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.

2 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.

3 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و بزنامه ریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران.

4 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی بومی پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران است. باتوجه‌به نگاه نظام سلامت ملی که اصلاح مدیریت دولتی را یکی از ارکان پیشگیری از فساد می­داند، صرف اصلاح مدیریت دولتی در ایران فساد را ریشه­کن نمی­کند، بلکه عوامل کلیدی دیگری نیز هستند که در صورت تقویت آنها نظام کلان مدیریتی کشور می­تواند از فساد پیشگیری و در نتیجه، مقوله مبارزه و حتی کنترل فساد را کم­رنگ­تر کند. پژوهش از نظر هدف بنیادی و به روش (کیفی) از نوع اکتشافی است. روش گردآوری داده­ها میدانی و ابزار جمع­آوری اطلاعات مصاحبه­های ساختارنیافته بود که به‌صورت هدفمند و تا اشباع نظری 16 مصاحبه با خبرگان حوزه (اساتید دانشگاهی، کارشناسان­ دینی، مدیران­ و کارشناسان منابع­انسانی) صورت گرفت. تحلیل داده­ها ازطریق سه روش کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی با استفاده از نرم­افزار MAXQDA2020 انجام شد. نتیجه مصاحبه­ها شامل(530) کد­باز، (49) کد­محوری و (15) کدانتخابی می‌باشد. سپس برای تعیین روایی و پایایی مقوله­ها و مولفه­های مدل از CVR و CVI و پایایی بازآزمون استفاده گردید. با توجه به نتایج یافته­ها می­توان گفت که مدل بومی پیشنهادی حاضر می­تواند در پیشگیری از فساد در بخش عمومی ایران حائز اهمیت باشد، زیرا متناسب با ساختار و فرهنگ کشور به­دست آمده­اند.