فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این مطالعه بررسی تأثیر پوشش‌دهی انگور با افشاندن غلظت­های متفاوت نانوذرات اکسید‌روی (5/0 و 1 گرم در لیتر) در دو مرحله قبل و پس از برداشت در مقایسه با روش گازدهی انگور تازه برداشت شده با دی­اکسید گوگرد (5/2، 5/3 و 5/4 گرم گوگرد در هر کیلوگرم انگور) بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و حسی کشمش تولیدی بود. انگورها به روش آفتابی خشک شدند و ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی درصد رطوبت، مقدار pH، مقدار aw، درصد اسیدیته، دی­اکسید گوگرد آزاد، دی­اکسید گوگرد کل و ویژگی‌های حسی کشمش تولیدی پس از یکنواخت شدن رطوبت با روش فاکتوریل و بر اساس طرح آماری کاملا تصادفی ارزیابی گردید. پوشش دهی انگور قبل و پس از برداشت با نانوذرات اکسیدروی در غلظت 1 گرم در لیتر و گازدهی با دی اکسید گوگرد پس از برداشت، به ترتیب میزان رطوبت و aw کشمش تولیدی را در مقایسه با نمونه شاهد افزایش و کاهش داد (05/0p<). pH نمونه‌های پوشش داده شده با نانوذرات اکسیدروی قبل از برداشت به جز در غلظت 5/0 گرم در لیتر (45/3)، در مقایسه با شاهد (7/3) تفاوت معنی‌داری نداشت. با افزایش غلظت دی­اکسید گوگرد تا مقدار 5/3 و 5/4 گرم گوگرد در هر کیلوگرم انگور، pH نمونه‌های کشمش در مقایسه با شاهد (7/3) به ترتیب افزایش (8/3) و کاهش (45/3) یافت (05/0p<). اسیدیته نمونه‌های گازدهی شده با گاز گوگرد در مقایسه با نمونه شاهد (817/0 درصد) افزایش معنی‌داری داشت (05/0p<). غلظت دی­اکسید گوگرد آزاد و دی­اکسید گوگرد کل در نمونه‌های گازدهی شده در مقایسه با سایر نمونه‌ها و نمونه شاهد به شکل معنی داری بیشتر بود(05/0p<). کشمش حاصل از انگور‌های پوشش داده شده با نانواکسیدروی در غلظت 5/0 گرم در لیتر در مرحله قبل از برداشت و کشمش حاصل از انگور‌های گازدهی شده با گوگرد با غلظت 5/2 گرم در هر کیلوگرم انگور بیشترین امتیاز حسی پذیرش کلی را از ارزیاب‌ها دریافت نمودند(05/0p<).