نقش خودشناسی و هویت اجتماعی بر مهارتهای ارتباطی و تابآوری(مورد مطالعه دانشجویان دختر دانشگاه یاسوج)
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی تربیتی، گروه علوم انسانی، دانشگاه فرهنگیان، واحد پردیس کوثر یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانشیار فلسفه و کلام اسلامی گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22034/ciu.2025.54.63چکیده
هدف: مهارتهای ارتباطی از مهمترین تواناییهای فردی است که تقویت تابآوری در آن، موفقیت افراد را در تمام حوزههای زندگی تسهیلمیکند و به عنوان یکی از مهارتهای نرم، از اصول بیبدیل برنامههای توسعۀ اخلاقی است. از آنجا که آموزههای دینی و اخلاقی با تأکید بر خودشناسی، هماره انسانها را به برخورد شایسته با سایرین فرامیخوانند؛ پژوهش حاضر با هدف دستیابی به نقش خودشناسی و هویت اجتماعی بر مهارتهای ارتباطی و تابآوری انجام شد. روش: پژوهش حاضر، توصیفی- تحلیلی و توصیفی از نوع همبستگی است که به شیوۀ رگرسیون انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهش، گزارههای دینی، کتب اخلاقی و تمامی دانشجویان دختر سال تحصیلی 1403-1402 دانشگاه یاسوج بود. یافتهها: یافتههای به دستآمده نشان میدهد دو متغیّر هویت اجتماعی وخودشناسی، به ترتیب 33 و36 درصد از واریانس تابآوری و مهارتهای ارتباطی را تبیینکردهاند؛ بعلاوه، ضرایب غیر استاندارد بتا و همچنین ضرایب استاندارد بتا برای متغیّر پایگاه اجتماعی، 551/0 و برای متغیّر خودشناسی، 161/0 است که نشان میدهد هویت اجتماعی و خودشناسی دانشجویان دختر، تابآوری آنان را پیشبینی میکند. همچنین، ضرایب بتا برای متغیّر هویت اجتماعی(514/0) و خودشناسی(512/0) نشان میدهد هویت اجتماعی و خودشناسی دانشجویان دختر، مهارتهای ارتباطی آنان را پیشبینی میکند. نتیجهگیری: متغیّرهای پیشبین هویت اجتماعی و خودشناسی، واریانس متغیّرهای تابآوری و مهارتهای ارتباطی دانشجویان را پیشبینی کرد؛ بنابر این میتوان نتیجهگرفت با افزایش مهارت خودشناسی و هویت اجتماعی، مهارتهای تابآوری و ارتباطی دانشجویان بهبود مییابد.