سنجش ریسک کنشهای متقابل زیرساختی در مقیاس منطقه‌ای با استفاده از مدل DANP (نمونه موردی: استان یزد)

نویسندگان

1 دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

2 دانشکده اقتصاد مقاومتی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران

3 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، مدرس دانشگاه فرهنگیان یزد، یزد، ایران

doi
چکیده

امروزه برهم‌کنش‌ها و وابستگی‌های میان زیرساخت‌ها در مقیاس‌های منطقه‌ای در کنار مزایا و بهره‌های فراوانی که در تأمین خدمات مورد نیاز یک جامعه دارد، مسئله امنیت و حفاظت از آنها را بیش از پیش دشوار ساخته است. بنابراین شناخت برهم‌کنش‌های شبکه‌های زیرساختی و روابط پیچیده بین سیستم‌های زیرساختی، در راستای جلوگیری از شکست‌های آبشاری و وقوع بحران‌های گسترده در سطح منطقه‌ای، بیش از پیش احساس می‌شود. در همین راستا پژوهش حاضر با بهره‌گیری با روش توصیفی- تحلیلی و استفاده از مدل DANP به سنجش برهم‌کنش‌های زیرساختی در استان یزد، به‌عنوان یکی از استان‌های مهم در عمق استراتژیک کشور، مبادرت نموده است. نتایج حاصله از این پژوهش نشان می‌دهد زیرساخت‌های حوزه انرژی استان به‌جهت ماهیت و کارکرد آن در جامعه، هم دارای برهم‌کنش‌های بیشتری بوده و هم میزان ریسک آنها بیشتر می‌باشد؛ به‌طوری که در رابطه با تهدیدات سخت، نیمه سخت و نرم دارای درجه 1 می‌باشد؛ درحالی‌که زیرساخت‌های شبکه ارتباطات استان در برابر تهدیدات سخت و نیمه سخت، درجه ریسک 2 و در برابر تهدیدهای نرم دارای ریسک درجه 1 می‌باشد. همچنین در حوزه مراکز پشتیبان نیز در مقابل تهدیدات سخت، نیمه سخت و نرم در درجه ریسک 2 قرار می‌گیرند.