بررسی تغییرات راکتیویته راکتور MNSR اصفهان در اثر تغییر ضخامت لایه برلیوم سقف قلب راکتور با استفاده از کدهای محاسباتی WIMSD و MCNP و مقایسه با نتایج تجربی
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی اصفهان
2 سازمان انرژی اتمی ایران
3 دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
چکیده
در این کار ابتدا راکتور مینیاتوری چشمه نوترون اصفهان (MNSR) با استفاده از کد محاسباتی WIMSD شبیهسازی گردیده و فرسایش سوخت آن پس از 7 سال کار راکتور (زمانی که رآکتور با افزودن یک لایه برلیومی 1.5 میلیمتری به بالای قلب آن احیا شده است) و همچنین تا زمان حاضر (14 سال پس از راهاندازی) محاسبه شده است. سپس با در نظر گرفتن سوخت مصرف شده، راکتور توسط کد MCNP شبیهسازی شده و تغییر راکتیویته ناشی از افزودن یک لایه برلیومی با ضخامت 1.5 میلیمتر به بالای قلب آن، پس از گذشت 7 سال از راهاندازی، محاسبه شده است که با نتایج اندازه گیری شده در زمان احیا همخوانی خوبی را نشان میدهد. همچنین راکتیویته اضافی این راکتور در حال حاضر (14 سال پس از راهاندازی راکتور و 7 سال پس از احیای آن) به دو روش تجربی و محاسباتی تعیین گردیده که، سازگاری خوبی با یکدیگر دارند و، نشان میدهند راکتور در حال حاضر نیاز به افزودن لایه برلیومی جدید ندارد. در ادامه با افزودن لایههای برلیومی با ضخامتهای مختلف به بالای قلب راکتور در برنامه MCNP، ارزش راکتیویتهای این لایهها محاسبه شدهاندکه با استفاده از آنها میتوان برای افزودن لایههای برلیومی بعدی به بالای قلب رآکتور و جبران کاهش راکتیویته حاصل از مصرف سوخت آن استفاده کرد.