بررسی تاثیر کاربرد بیوچار و کاه گندم بر بهره وری آب آبیاری در گیاه جو
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی، تهران، ایران.
3 دانش آموخته دکتری آبیاری و زهکشی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
5 استادیار، گروه مهندسی آب، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
6 استادیار، پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای، سازمان انرژی اتمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jwim.2021.328969.910چکیده
کاربرد ترکیباتی که ظرفیت نگهداشت رطوبت خاک را بهبود بخشند یکی از راهکارهای افزایش کارایی مصرف آب در بخش کشاورزی و حل مشکل کم آبی است. در بسیاری منابع به جنبههای مثبت متعدد کاربرد مواد آلی از جمله بیوچار به عنوان اصلاح کننده خاک و بهبودگر ظرفیت نگهداشت رطوبت اشاره شده است. بیوچار1، ترکیب غنی از کربن متخلخلی است که در اثر پیرولیز مواد آلی طبیعی تولید میشود. در تحقیق حاضر مقادیر صفر درصد بیوچار(B1) ، دو و نیم درصد بیوچار (B2)، پنج درصد بیوچار(B3) و هفت و نیم درصد بیوچار(B4)، همچنین دو و نیم درصد کاه گندم(W1) و پنج درصد کاه(W2) به خاک با بافت لوم رسی(S1) و نیز خاک لوم شنی(S2) افزوده شدند. این آزمایش گلدانی بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار و در گلخانه انجام شد. کاربرد بیوچار سبب گردید بهرهوری آب در تیمارهای S1B4 و S2B4 به ترتیب 138 و 128 درصد افزایش یابد. کاه بر عملکرد زراعی و بهرهوری آب تاثیر منفی داشت به طوری که عملکرد بیولوژیک در خاک لوم رسی و لوم شنی به ترتیب 82 و 73 درصد کاهش یافت، بهرهوری آب در تیمارهای S1W1 و S2W1، 41 درصد و 25 درصد کاهش نشان داد. این کاهشها از لحاظ آماری معنیدار بودند(01/0>P) و در هر دو نوع خاک با افزایش کاه، تشدید شدند. تحقیق حاضر نشان داد که کاربرد بیوچار می تواند راهکاری برای بهبود عملکرد و در نتیجه، بهره وری آب در بخش کشاورزی باشد.
