ارزیابی روند تغییرات کمی و کیفی آب زیرزمینی دشت کرج
نویسندگان
1 دانشیار، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای مدیریت و کنترل بیابان، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
3 استاد، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای بیابانزدایی، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2019.119334چکیده
مدیریت استفاده بهینه از منابع آب یکی از مهمترین مسائل مطرح در توسعه پایدار بهشمار میآید. با توجه به اهمیت مطالعه آبهای زیرزمینی در زمینه شرب، صنعت و کشاورزی، بررسی تغییرات کیفی آب میتواند برای بشر حائز اهمیت باشد. در این پژوهش، بهمنظور بررسی تغییر کمی و کیفی آب زیرزمینی دشت کرج از دو شاخص افت آب زیرزمینی و هدایت الکتریکی (EC) استفاده شده است و هیدروگرافهای تراز آب با روش تیسن بر پایه دادههای چاههای پیزومتری ترسیم و نقشه خطوط همافت، همارتفاع و هم EC با بهرهگیری از سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ترسیم گردیده است. همچنین تغییرات کمی چاهها در ماههای مختلف در یک دوره 15 ساله (95-1380) تعیین شد. نتایج حاصل از هیدروگرافهای تراز آب زیرزمینی نشان میدهد که طی 15 سال میزان افت متوسط سالانه 02/1 متر (102 سانتیمتر) بوده است که بهنوبه خود موجب کاهش کیفیت آب زیرزمینی نیز شده است. همچنین نقشههای تغییرات کمی نشان میدهد سطح وسیعی از دشت کرج به دلیل عدم تغذیه مناسب و برداشتهای بیرویه از آب زیرزمینی دارای افت آب است. رابطه بین هدایت الکتریکی با آنیونها و کاتیونهای اصلی (Ca2+, Mg2+, K+ , CL- Na+,So42-, Hco3-)بررسی شد. نتایج نشان داد که هدایت الکتریکی آب زیرزمینی دشت کرج در همه قسمتها (بهغیراز آنیون بیکربنات) با غلظت یونهای اصلی موجود در آب رابطه مستقیم دارد که مشخصکننده تغییر تیپ آب از بیکربناته به سمت سولفاته و کلرور سدیک است. شاخص معیار بارش سالانه (SIAP) نیز برای پنج ایستگاه هواشناسی محاسبه شد و مشخص گردید که برخی از سالها با کاهش بارندگی، بروز خشکسالی و درنتیجه با افزایش افت آب زیرزمینی مواجه شده است.