کاربرد شاخص‌های آماری در انتخاب طول مناسب ترانسکت، برای اندازه‌گیری پوشش گیاهی (مطالعه موردی: مراتع نیمه استپی آریز سنندج)

نویسندگان

1 استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مرتع‌داری، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 استادیار، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

doi
10.22092/ijrdr.2019.119341
چکیده

     برای مدیریت صحیح و برنامه‌ریزی مناسب در مرتع، نیاز به جمع‌آوری اطلاعات کمی می‌باشد. از راه‌های دسترسی به این اطلاعات، انتخاب روش‌های مناسب نمونه‌برداری و تعیین طول مناسب ترانسکت برای اندازه‌گیری پوشش گیاهیست. با این دیدگاه، این پژوهش در مراتع آریز واقع در شمال‌غربی سنندج در فصل رویش سال 1395 انجام شد. برای این منظور، ترانسکت‌هایی با طول 20، 50، 100، 150، 200،300 و 400 متر، با چهار تکرار، در دو جهت عمود بر شیب و موازی شیب در تیپ گیاهی Festuca ovina- Bromus tomentellus مستقر شد. ترانسکت 400 متری به‌عنوان ترانسکت شاهد برای کنترل محاسبات در نظر گرفته شد. نتایج حاصل از نمونه‌برداری به‌وسیله طول‌های مختلف ترانسکت با نتایج قطعات شاهد، توسط آزمون تجزیه واریانس مقایسه شد. نتایج حاصل از طول‌های مختلف ترانسکت نیز با استفاده از شاخص دقت ((E%)2×T) با یکدیگر مقایسه شدند. مقایسات میانگین درصد پوشش گیاهی ترانسکت‌ها، با استفاده از آزمون تی انجام شد. نتایج نشان داد که ترانسکت‌های 20، 50، 100 و 150 متری با ترانسکت شاهد (400 متری) به لحاظ شاخص دقت دارای اختلاف معنی‌دار هستند. همچنین تفاوتی بین ترانسکت‌های با طول 200، 300 و 400 متری از نظر شاخص دقت وجود نداشت. بنابراین با توجه به در نظر گرفتن دقت و زمان صرف شده، کاربرد ترانسکت‌های 200 متری برای اندازه‌گیری پوشش گیاهی مراتع مورد پژوهش توصیه می‌شود.