تحلیل لرزه زمین ساخت منطقه گوریه با نگرشی بر فوجلرزه سالهای1397-1396(استان خوزستان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تکتونیک، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
2 استادیار، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران
3 دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم زمین، گروه زمین شناسی
doi
10.22077/jt.2021.3989.1099چکیده
در این پژوهش به تحلیل لرزهزمینساخت محدودهای به شعاع 25 کیلومتری شهر گوریه(از توابع شعیبیه شهرستان شوشتر، استان خوزستان، ایران) با نگرشی بر نه ماه فوجلرزه گوریه از تاریخ 24-8-1396 تا 30-4-1397 پرداخته شده است. هدف اصلی در این پژوهش، گردآوری شواهدی جهت اثبات فعالیت روندهای لرزهخیز جدید و در نهایت لزوم استحکام بناهای تاریخی و قدیمی در این محدوده است. پیشینه لرزهخیزی، شواهد صحرایی، موقعیت مکانی رومرکز این رویداد(به صورت خوشه لرزهای) و نیز روند مهاجرت آنها به سوی جنوبغرب(N30E)، گویای فعالیت روند لرزهای شمالشرق ـ جنوبغرب در مجاورت فعالیت روند لرزهای شمالغرب ـ جنوبشرق(روند زاگرسی) و انطباق آنها با موقعیت مکانی گسلهای سطحی و زیرسطحی در این محدوده است. همچنین سازوکار کانونی ارائه شده برای زمینلرزههای این محدوده، سازوکار فشاری و در مواردی همراه با مؤلفه امتدادلغز راستگرد را برای گسلهای مسبب لرزهخیزی این محدوده، بیان میکند. عمده شواهد گردآوری شده بیانگر فعالیت مجدد گسل سردارآباد، گسل زیرسطحی(UGC-FAULT) و خطواره مغناطیسی(MGL-1) است. در ادامه، تحلیل خطر زمینلرزه به روش تعیینی برای این محدوده انجام شد و بیشینه توان لرزهزای(MSmax)7/14 ریشتر برای گسل زیرسطحی(UGC-FAULT) و بیشینه شتاب افقی(PGA) g0.27 برای خطواره مغناطیسی(MGL-1) محاسبه گردید.