کاربرد برنامهریزی آرمانی پویا در تحلیل توسعه امنیت غذایی ایران از طریق کشت فراسرزمینی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول و دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی گرایش سیاست و توسعه، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 استاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکدة مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
3 استادیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
doi
10.30490/aead.2022.351960.1269چکیده
با توجه به اهمیت موضوع کمآبی در سطح ملی و بینالمللی، یکی از راهکارهای نجات ایران از بحران آب را میتوان کشت فراسرزمینی دانست. در تحقیق حاضر، مدل برنامهریزی آرمانی پویا به عنوان چارچوبی برای برنامهریزی سرمایهگذاری مشترک در بخش کشاورزی برای بهبود امنیت غذایی در ایران طی دوره زمانی 1397 تا 1399 در نظر گرفته شد؛ همچنین، این مدل با تخصیص عادلانه سود و ارزیابی منصفانه هزینههای سرمایهگذاران همکار از طریق یک «بازی» با ویژگیهای مرتبط توسعه داده شد و برآوردها با بهره گیری از نرمافزار اکسل صورت گرفت. نتایج نشان داد که در کشت فراسرزمینی، محصولات گندم، جو و کلزا، به ترتیب، 468، 298 و 67 هزار تن در کشورهای میزبان تولید شده و به ترتیب، حدود چهارده، پنج و چهار درصد از سهم واردات این محصولات در کشور کاهش یافته است؛ مقدار کل آب مصرفی برای تولید محصولات یادشده در کشت فراسرزمینی 1890 میلیون متر مکعب در کشورهای میزبان بوده، که این مقدار در مصرف منابع آبی کشور ذخیره شده است. در همین راستا، برنامه ریزی دولت و بهویژه وزارت جهاد کشاورزی برای حمایت از سرمایهگذاران فعال در زمینه کشت محصولات راهبردی در زمینهای کشورهای خارجی، ضمانت خرید این محصولات و حتی سلفخری از کشاورزان برونمرزی از جمله راهکارهای پیشنهادی پژوهش حاضر برای کمک به ادامه روند کار اینگونه سرمایه گذاران و کشاورزان است.