بررسی اثربخشی قوانین و مقررات مرتعداری در ایران
نویسندگان
1 استاد، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشیار، گروه مرتعداری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکترای علوم مرتع، گروه مرتعداری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 استاد پژوهش، مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2019.118622چکیده
قوانین و مقررات وضع شده در چند دهه اخیر، تأثیر فراوانی بر مراتع و نحوه بهرهبرداری از آن داشته و از سوی دیگر این قوانین پایه و اساس سیاستهای حاکم بر نوع مدیریت و تشکیلات دولتی مربوطه بوده است. هدف از این تحقیق، بررسی میزان اثربخشی قوانین و مقررات وضع شده در رابطه با مرتع و مرتعداری میباشد که برای این منظور از طریق دیدگاهسنجی متخصصان و کارشناسان مرتع اقدام شده است. در این ارتباط، جامعه متخصصان مرتعداری و یا کارشناسان منابع طبیعی که بهنوعی از لحاظ تجربی و حرفهای با موضوع مرتع و مرتعداری مرتبط هستند، شناسایی و از طریق پرسشنامه نظرات آنان جمعآوری گردید. مخاطبان در سه گروه اصلی کارشناسان و شاغلان در بخش اجرا، تحقیقات و دانشگاهیان تقسیمبندی شدند. در مجموع ۲۶۸ پرسشنامه تکمیل و پاسخهای ارائه شده با روشهای آماری متداول تجزیهوتحلیل گردید. نتایج نشان داد، در مجموع قوانین و مقررات موجود نتوانسته مانع تخریب مراتع، حفاظت و ارتقاء وضعیت آن شود و این قوانین تا حد زیادی موجب بر هم خوردن نظامهای مدیریت مراتع در گذشته شده و سیستم مدیریتی مناسبی نیز جایگزین آن نشده است. بعلاوه اینکه بخش زیادی از پاسخگویان معتقد بودند که قوانین و مقررات فوق نیاز به بازنگری و بهروزرسانی دارند.
