امکان سنجی صمغ گیری و خنثی سازی روغن خام کانولا با استفاده از غشای پلی وینیلیدین فلوئوراید

نویسندگان

1 استاد گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه شیمی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانش آموخته دکترای علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

5 دانشیار گروه فناوری صنایع غذایی، دانشکده ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/FSCT.21.156.167
چکیده

در این پژوهش امکان­سنجی صمغ­گیری و خنثی­سازی روغن خام کانولا با استفاده از فرایند غشایی بررسی شده است. میسلای روغن خام کانولا با استفاده از حلال هگزان به نسبت­های 20:80 و 30:70 تهیه و جهت صمغ­گیری و پس از افزودن %3/0 اسیدفسفریک %85 تحت سطوح فشار 2، 3 و 4 بار و سرعت جریان در 5/0 و m/s0/1 از غشا عبور داده شد؛ در مرحله خنثی­سازی نیز پس از افزودن محلول آبی سود NaOH در دو غلظت %10 و %30 تحت شرایط قبل و همچنین سطوح دمایی 30، 40 و 50 درجه سانتیگراد از غشا عبور داده شد. مطابق نتایج در میسلای 20:80، با گذشت زمان شار تراوه به تدریج کاهش یافته و پس از 20 دقیقه به حالت پایا رسید؛ بررسی اثر توام دما و فشار بر میزان شار تراوه در مرحله خنثی­سازی و در شرایط تعادلی آشکار ساخت که بیشترین شار مربوط به شرایط 0 C40 و bar4 و m/s0/1 می­باشد؛ همچنین در میسلای 30:70 نیز بیشترین شار مربوط به شرایط 0 C50 و bar2 و m/s0/1 بود. نتایج آزمون­های فیزیکوشیمیایی نیز آشکار ساخت که اختلاف معنی داری میان میزان فسفر و فسفاتیدها در هر دو روش فیلتراسیون غشایی و تصفیه سنتی مشاهده نشد (01/0>p)؛ اما کاهش اسیدیته در روش فیلتراسیون غشایی نسبت به روش تصفیه کلاسیک، به طرز معنی داری بیشتر بود (01/0>p). کاهش اندیس پراکسید نیز در روش تصفیه کلاسیک نسبت به روش فیلتراسیون غشایی، به طرز معنی داری بیشتر بود (01/0>p). از لحاظ رنگ نیز نتایج نشان داد که روش فیلتراسیون غشایی قادر به کاهش رنگ زرد در روغن خام نبود در حالی که روش تصفیه کلاسیک، به طرز معنی داری رنگ زرد را کاهش داد (01/0>p). شاخص رنگ قرمز در روش تصفیه کلاسیک نیز، کاهش معنی داری نسبت به روش غشایی داشت (01/0>p).