اثربخشی بسته درمان تلفیقی (سبک زندگی سلامت مبتنی بر پذیرش و تعهد درمانی ) با درمان مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودمراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
چکیده
اهداف: دیاﺑﺖ از بیماریهایی است ﮐﻪ در ﺻﻮرت ﻫﻤﺒﻮدی ﺑﺎ خودمراقبتی پایین، تشدید میشود. ﻫﺪف ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ تعیین اثربخشی بسته درمان تلفیقی (سبک زندگی سلامت مبتنی بر پذیرش و تعهد درمانی) با درمان مبتنی بر ذهنآگاهی بر خودمراقبتی و هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود.مواد و روشها: در این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری که در سال ۱۳۹۶ انجام شد، ۴۵ زن مبتلا به دیابت نوع دو در شهر اصفهان بهطور تصادفی در ۳ گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. ابزار سنجش شامل پرسشنامه خودمراقبتی توبرت و آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله بود. گروه درمان تلفیقی طی ۱۲ جلسه ۱۸۰دقیقهای و گروه درمان مبتنی بر ذهنآگاهی طی ۱۰ جلسه ۱۲۰دقیقهای تحت درمان قرار گرفتند. دادهها توسط تحلیل واریانس با اندازهگیری تکرارشده و آزمون تعقیبی بونفرونی بهوسیله نرمافزار SPSS ۲۱ تحلیل شدند.یافتهها: نمرات خودمراقبتی، بین دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنیداری داشت؛ گروه زندگی سلامت و ACT با گروه ذهنآگاهی و گروه کنترل، و گروه ذهنآگاهی با گروه کنترل دارای تفاوت معنیدار بود. میزان هموگلوبین گلیکوزیله، بین دو گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معنیدار داشت. گروه زندگی سلامت و ACT با گروه ذهنآگاهی و گروه کنترل دارای تفاوت معنیدار بود، ولی گروه ذهنآگاهی با گروه کنترل تفاوت معنیدار نداشت.نتیجهگیری: درمان سبک زندگی سلامت مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بالابردن توانایی خودمراقبتی و کاهش هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شده و نسبت به گروه درمان مبتنی بر ذهنآگاهی (درمان استاندارد) کارآیی بهتری دارد.
