ارزیابی ویژگی‌های شیمیایی و کنترل رشد قارچ‌های عامل پوسیدگی پس از برداشت میوه انگور با استفاده از اسانس زنجبیل (Zingiber officinale)

نویسندگان

1 1- استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

2 1- استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

3 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

doi
10.22034/FSCT.21.154.151
چکیده

رشد پاتوژن های قارچی روی میوه انگور سبب افت کیفیت و کاهش ماندگاری آن می‌گردد. در این مطالعه، فعالیت ضد قارچی اسانس زنجبیل در برابر پاتوژن‌های قارچی عامل فساد پس از برداشت میوه انگور مورد بررسی قرار گرفت. اسانس زنجبیل با استفاده از روش تقطیر با آب استخراج گردید و محتوای فنول کل، فلاونوئید کل، فعالیت آنتی‌اکسیدانی بر پایه مهار رادیکال‌های آزاد DPPH و ABTS و فعالیت ضد قارچی آن در برابر سویه‌های آسپرژیلوس نایجر، ریزوپوس استولونیفر و بوتریتیس سینه­را بر اساس روش‌های انتشار در دیسک، انتشار در چاهک، حداقل غلظت مهارکنندگی رشد و حداقل غلظت کشندگی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اسانس زنجبیل دارای mg GA/g 80/89 فنول کل و mg QE/g 60/38 فلاونوئید کل می‌باشد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن در برابر رادیکال‌های آزاد DPPH و ABTS به ترتیب برابر با 45/73 و 53/66 میکروگرم در میلی‌لیتر بود. نتایج فعالیت ضد قارچی نشان داد که آسپرژیلوس نایجر و بوتریتیس سینه­را به ترتیب حساس‌ترین و مقاوم‌ترین سویه‌های قارچی نسبت به اسانس بودند و قطر هاله عدم رشد در روش انتشار در دیسک و انتشار در چاهک، حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت کشندگی برای سویه آسپرژیلوس نایجر به ترتیب برابر با 90/13 میلی‌متر، 50/14 میلی‌متر، 8 میلی‌گرم در میلی‌لیتر و 64 میلی‌گرم در میلی‌لیتر بود. بطور کلی، اسانس زنجبیل قابلیت استفاده بعنوان عامل آنتی‌اکسیدان و ضد میکروب جهت افزایش عمر نگهداری محصولات کشاورزی را دارا می‌باشد.