بررسی اثر اسانس گیاهان چویل، رزماری و اسطوخودوس بر پایداری حرارتی روغن کاملینا تحت شرایط تسریع شده
نویسندگان
1 گروه محصولات غذایی و کشاورزی، پژوهشکده صنایع غذایی و فراورده های کشاورزی، انسیتوی پژوهشی استاندارد، کرج، ایران
2 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد ورامین – پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
3 اداره استاندارد
4 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد ورامین – پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
5 گروه علوم و صنایع غذایی، واحد ورامین – پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران
doi
10.22034/FSCT.21.153.144چکیده
امروزه به دلیل اثرات مطلوب آنتیاکسیدانهای طبیعی از قبیل اسانس گیاهان مختلف و به تأخیر انداختن یا جلوگیری از اکسیداسیون موادغذایی بر پایه روغن یا چربی، به جای آنتیاکسیدانهای سنتزی، مورد توجه زیادی قرار گرفته است. در این مطالعه اثر استفاده از اسانس گیاهان چویل، رزماری و اسطوخودوس استخراج شده به روش تقطیر با بخار آب (در سه سطح 100، 300 و 500 پیپیام) بر پایداری حرارتی روغن کاملینای استخراج شده به روش پرس سرد، در شرایط تسریع شده (نگهداری روغن در دمای 65 درجه سانتیگراد به مدت 14 روز) در مقایسه با روغن کاملینای حاوی انتی اکسیدان سنتزی TBHQ مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل دادهها توسط آزمونهای آماری آنالیز واریانس یکطرفه (ANOVA) در نرمافزار SPSS25 و مقایسه میانگینها با استفاده از آزمون چنددامنهای دانکن انجام گرفت. نتایج نشان داد که نوع اسانس، زمان نگهداری و همچنین اثر متقابل آنها تأثیر معنیداری (01/0>p) بر عدد پراکسید، انیزیدین و توتوکس داشت بطوریکه با افزایش زمان نگهداری نمونهها عدد پراکسید، آنیزیدین و توتوکس افزایش معنیداری (05/0>p) و با افزایش میزان غلظت اسانسها، کاهش معنیداری (05/0>p) یافت. بعد از 14 روز نگهداری در شرایط تسریع شده، با توجه به نتایج مربوط به اکسایش کل (عدد توتوکس)، با استفاده از اسانس چویل و رزماری (در سطح 500 پیپیام) میزان مقاومت اکسایشی روغن کاملینا نسبت به نمونههای روغن کاملینای حاوی آنتی اکسیدان سنتزی TBHQ، افزایش یافت و ماندگاری و استفاده از روغن کاملینا جهت سرخ کردن، مناسب گردید.