اثر پذیری ویژگی های خاک از تغییردر شدت چرای دام در مراتع ییلاقی جنوب شرقی سبلان
نویسندگان
1 استادیار، گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشیار گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی کارشناسی، ارشد مرتعداری، گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 دانشیار، گروه خاکشناسی، دانشکده فناوری کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
5 دانشجوی دکتری مرتعداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2018.116236چکیده
بهمنظور بررسی اثرات شدت چرا بر روی برخی مشخصههای فیزیکی و شیمیایی خاک در مراتع دامنههای جنوب شرقی سبلان پس از بازدید صحرایی، سه منطقه با شدت چرایی سبک (آلوارس)، متوسط (آلداشین) و سنگین (اسبمرز) انتخاب و 27 نمونه خاک به روش تصادفی سیستیماتیک در مرکز پلاتهای یک مترمربعی در طول سه ترانسکت 200 متری برداشت شد. نمونهها از سه عمق 15- صفر، 30-15 و 45-30 سانتیمتری خاک برداشته شد و به آزمایشگاه انتقال و خصوصیات خاک شامل بافت، ماده آلی، کربن آلی، فسفر، پتاسیم، EC و pH اندازهگیری شدند. نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگینها با آزمون دانکن با توجه به فاکتورهای شدت چرا و عمق خاک حاکی از آن بود از بین فسفر و اسیدیته خاک اختلاف معنیداری نبود ولی سایر متغیرها اختلاف معنیداری داشتند. نتایج نشان داد که با افزایش شدت چرا از میزان ماده آلی کاسته شده و کمترین میزان آن مربوط به عمق 45-30 سانتیمتری منطقه تحت چرای سنگین است. با توجه به نتایج این پژوهش میتوان چنین نتیجهگیری کرد که با افزایش شدت چرا ساختمان خاک دچار تخریبشده و برای جلوگیری از تخریب خاک در مراتع ییلاقی باید شیوه مدیریتی مبتنی بر چرای متعادل موردتوجه قرار گیرد.
