مدلسازی تجربی تغییرات کوتاه شدگی در ارتباط با ضخامت متفاوت سری نمکی هرمز، زاگرس
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز، دانشکده علوم زمین، گروه زمین شناسی
2 - استادیار گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 - دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زمین شناسی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22077/jt.2020.1361چکیده
چکیده مدلسازی تجربی یکی از راهکارهای کاربردی در فهم فرآیندهای پیچیده زمینساختی بویژه در ساختارهای به شدت پیچیده نمکی است. در این مطالعه، با استفاده از یک مدلساز جعبه ماسه آنالوگ، نقش تغییرات ضخامت سری نمکی هرمز بر روی میزان کوتاهشدگی زاگرس، با توجه به چگالی پایین و خزش نمک شبیهسازی شده است. در این مطالعه پهنه ساختاری زاگرس بر اساس حضور یا عدم حضور ساختارهای نمکی و ضخامت متفاوت سری نمکی هرمز به سه بخش لرستان، پهنهی مرکزی و فارس تقسیم گردیده است. بر این اساس بخش غربی منطقه فاقد حضور سری نمکی هرمز بوده و به طور تدریجی به سمت سیستم گسلی قطر-کازرون بر ضخامت آن افزوده شده و در شرق این سیستم گسلی ضخامت سری نمکی هرمز به حداکثر خود میرسد. برای هرکدام از این بخشها یک مدل طراحی گردید و در این مدلها ضخامت متفاوت سری نمکی، چگالی پایین نمک و رفتار خزشی آن مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت یک طرح شماتیک کلی برای توضیح وجود و پراکنش ساختارهای نمکی در زاگرس پیشنهاد گردید. براساس این طرح کلی، سیستم گسلی قطر-کازرون یک عامل مهم در تغییرات جانبی ضخامت نمک در قاعده است. به گونهای که در بخش شرقی آن ساختارهای نمکی زیادی وجود دارند، ولی بطور عکس، در بخش غربی آن بجز چند ساختار کوچک مدفون اثری از ساختارهای نمکی هرمز دیده نمیشود.