فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

میوه زغال اخته بسیار فسادپذیر است که برای کاهش ضایعات به مدیریت مناسب پس از برداشت نیاز دارد. این مطالعه با هدف افزایش عمر پس از برداشت و حفظ کیفیت میوه دو ژنوتیپ زغال اخته KKP2 و Hir به صورت فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتورها شامل 3 تیمار غوطه وری سالیسیلیک­اسید (صفر، 1 و 2 میلی­مولار)، 4 زمان انبارمانی (صفر، 10، 20 و 30 روز) و دو ژنوتیپ زغال­اخته بودند. میوه­ها در مرحله بلوغ (بیش از 90 درصد قرمزی پوست) برداشت و میوه‌های سالم و یکنواخت تحت تیمارهای غوطه­وری قرار گرفتند و به مدت 30 روز در دمای 4 درجه‌سانتی‌گراد انبار شدند. در طی و پایان آزمایش، صفات مختلف فیزیکوشیمیایی میوه­ها شاملمواد جامد محلول (TSS)، سفتی، فنول کل، آنتوسیانین، آسکوربیک اسید، pH و کاهش وزن به فواصل 10 روزه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که ژنوتیپ KKP2 میزان سفتی و قند کمتر و کاهش وزن بیشتری نسبت به ژنوتیپ Hir داشت. دو ژنوتیپ از نظر اسید کل تفاوت معنی­ داری با هم نداشتند. بیشترین مقادیرpH ، مواد جامد محلول و کاهش وزن در تیمار شاهد یا آب مقطر مشاهده شد و تیمار سالیسیلیک­اسید سبب ممانعت از افزایش این پارامترها شد. بیشترین میزان آسکوربیک اسید، آنتوسیانین و سفتی در تیمار 1 میلی مولار سالیسیلیک اسید مشاهده شد. مقدار فنول میوه در تیمار آب مقطر کاهش بیشتری داشت و سالیسیلیک­اسید 1 و 2 میلی­مولار از کاهش بیشتر آن در طی انبارمانی ممانعت کردند. تیمارهای سالیسیلیک اسید می­تواند به عنوان یک روش امید بخش با افزایش سفتی و بالا بردن عمر انبارمانی برای میوه­ های زغال اخته مورد استفاده قرار گیرد.