توسعه چینههای رشدی در تاقدیس نسا شاهدی بر اثر رخداد ائوسیمرین در البرز مرکزی
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس
3 گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22077/jt.2020.2401.1010چکیده
تاقدیس نسا در بخش جنوبی البرز مرکزی و در حد فاصل دو ساختار مهم البرز مرکزی-جنوبی شامل گسلهای طالقان و مشا قرار گرفته است. این تاقدیس از شمال به گسل طالقان و از جنوب به گسل حسنکدر محدود میگردد. اعتقاد بر این است که شواهد رخداد ائوسیمرین در البرز مرکزی-جنوبی بصورت یک رژیم زمین ساختی کششی است. در این پژوهش شواهدی از توسعه چینههای رشدی در تاقدیس نسا که میتواند به عنوان شاهد ساختاری بر عملکرد رخداد ائوسیمرین در البرز مرکزی باشد ارائه گردیده است. بررسیهای صورت گرفته در برشهایی بر تاقدیس نسا، نشانگر کاهش ضخامت واحدهای تریاس الیکا در محل ناحیه لولایی تاقدیس نسا است و نشانگر توسعه هندسه چینههای رشدی و رسوبگذاری این سازند همزمان با توسعه دگرشکلی در این زمان است. دگرشکلی یاد شده باعث تشکیل تاقدیس نسا همزمان با نهشته شدن نهشتههای تریاس الیکا شده است. چنین چین خوردگی همزمان با رسوبگذاری مرتبط با اثر عملکرد فشارشی رخداد ائوسیمرین در منطقه مطالعه و البرز مرکزی تفسیر شده است.