تاثیر سرمایه اجتماعی بر امنیت ملی در دولت دوازدهم

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران

2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران

3 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، لامرد، ایران

doi
چکیده

اصلی‌ترین دغدغه دولت‌ها تأمین امنیت ملی با تأکید بر حفظ سرمایه اجتماعی است زیرا امنیت ملی، حاصل رضایتمندی شهروندان و گروه‌هاست که می‌توان آن را در چهره سرمایه اجتماعی قوی مجسم کرد. بی‌تردید توجه به اهمیت سرمایه اجتماعی ناشی از اهمیت شاخص‌هایی مانند مشارکت، انسجام و اعتماد در نظام‌های اجتماعی است. چنان که در طول تاریخ دولت‌ها همیشه نگران این مهم بودند که تا چه میزان می‌توانند بر همکاری جامعه تکیه نمایند تا با این پشتوانه عظیم فعالیت‌ها و راهبردهای دولت را پیش ببرند؛ بنابراین پرواضح است بدون سرمایه اجتماعی بخش قابل‌توجهی از منابع هدر می‌رود و هزینه‌ها باید صرف تأمین ثبات، توافق و همکاری‌ها ‌شود. بر این اساس می‌توان عنوان نمود که سرمایه اجتماعی در یک دوره طولانی و به سختی ایجاد می‌شود ولی تخریب آن به سرعت انجام می‌گیرد که ثمره آن جز تزلزل امنیت ملی نمی‌باشد. حال در پژوهش حاضر با روش آمیخته (کمی و کیفی) و با استفاده از ابزارهای کتابخانه‏ ای و پرسشنامه که با حجم نمونه 384 نفر در میان کارکنان سازمان عقیدتی سیاسی آجا در سال 1398 به انجام رسیده است به دنبال پاسخ به این پرسش اصلی هستیم که سرمایه اجتماعی چه تأثیری بر امنیت ملی در دولت دوازدهم دارد؟ مهم‌ترین نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌ها در این پژوهش نشان از آن است که سرمایه اجتماعی تأثیر معناداری بر امنیت ملی دارد و تجزیه و تحلیل داده‌های پرسشنامه گواه بر این است که سرمایه اجتماعی در دولت دوازدهم در سطح متوسطی قرار دارد که تأثیر مستقیم بر امنیت ملی گذاشته است.