بررسی شاخصهای رسوبشناسی و طبقهبندی رسوبات بستر دریاچه مهارلو جهت تعیین حساسیت آن به فرسایش بادی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 استادیار، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 کارشناس ارشد پژوهشی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایران
4 استاد، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
5 دانشجوی دکتری بیابانزدایی، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22092/ijrdr.2017.114892چکیده
شناخت ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی رسوبات دریاچهها و تالابها جهت بررسیهای رسوبشناسی و فرسایش دارای اهمیت است. دریاچه مهارلو از مهمترین دریاچههای استان فارس است. رسوبات سطح دریاچه به دو بخش رسوبات تبخیری و تخریبی تقسیم میشود. به منظور شناخت ماهیت رسوبات تخریبی، نمونههایی از رسوبات دریاچه برداشت شد و ترکیبات کربناته و تبخیری شامل کلسیم کربنات، کلسیم سولفات و سدیم کلرید آن اندازهگیری شد. پس از حذف اجزای کربناته و تبخیری، دانهبندی به روش هیدرومتری صورت پذیرفته و طبقهبندی رسوبات براساس روش پتیجان(1975) انجام گردید. نتایج درصد مواد تخریبی و شیمیائی رسوبات سطح دریاچه نشان میدهند که بیشتر رسوبات از نوع رسوب تخریبی ریزدانه حاوی املاح شیمیایی است. نتایج آنالیز دانهبندی و هیدرومتری رسوبات تخریبی سطح دریاچه حاکی از جورشدگی ضعیف و بسیار ضعیف و درصد سیلت بیشترین درصد ذرات تشکیل دهنده رسوبات دریاچه است. چولگی رسوبات به سمت ذرات درشت است و رسوبات دارای بافت گلماسهای کمی گراولی هستند. بیش از90درصد کانیهای رسوبات دریاچه را کانیهای رسی و کمتر از 10درصد آن نیز ژیپس، کوارتز و خردهسنگهای آهکی و ماسهسنگ کوارتزی تشکیل میدهند. با توجه به نوع رسوب، کانیها، املاح و درصد فراوانی ، رسوبات بستر دریاچه مهارلو مستعد فرسایش بادی و تولید گرد و غبار در منطقه است.