ارزیابی شاخص تنش آبی گیاه برای سیبزمینی تحت رژیمهای متفاوت آبیاری در سامانههای آبیاری قطرهای سطحی و زیر سطحی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
3 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان چهار محال و بختیاری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شهرکرد
4 دانشیار، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22059/jwim.2019.279451.671چکیده
به منظور ارزیابی شاخص تنش آبی گیاه سیبزمینی، طرحی در سال 1397 به صورت اسپلیت- پلات در قالب بلوکهای کامل تصادفی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرکرد اجرا شد. این آزمایش شامل دو روش آبیاری قطرهای سطحی و زیر سطحی در کرتهای اصلی و چهار سطح آبیاری (آبیاری کامل، کمآبیاری 80 و 65 درصد و خشکی 75 درصدی موضعی ریشه (〖PRD〗_75)) در کرتهای فرعی، در سه تکرار برای سیبزمینی (رقم بورن) با طول دورهی رشد 120 روز، انجام گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده، روند تغییرات مقدار شاخص تنش آبی گیاه در تیمارهای کمآبیاری برای آبیاری قطرهای سطحی و زیر سطحی به ترتیب بین 16/0 تا 56/0 و 15/0 تا 49/0 بهدست آمد. رابطه شاخص تنش آبی گیاه با عملکرد محصول(Y) برای آبیاری قطرهای سطحی و زیرسطحی به ترتیب برابر Y=-122.28 CWSI+82.38 و Y=-101.61 CWSI+70.97 بهدست آمد. میزان عملکرد محصول تیمارهای FI، 〖RDI〗_80، 〖PRD〗_75 و 〖RDI〗_65 در آبیاری قطرهای سطحی بهترتیب 1/52، 48، 6/31 و 4/23 تن در هکتار و برای آبیاری قطرهای زیرسطحی بهترتیب 6/48، 3/44، 6/29 و 8/21 تن در هکتار بهدست آمد. حداکثر حجم آب مصرفی گیاه برای تیمار FI برابر 2/4590 مترمکعب در هکتار بهدست آمد. نتایج نشان داد جهت دستیابی به بالاترین عملکرد در روش آبیاری قطرهای سطحی، گیاه سیبزمینی باید در محدودهی 16/0 تا 2/0 شاخص تنش آبی گیاه، آبیاری گردد.